POSTANOWIENIE

Dnia 11 września 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie M. K.,
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 11 września 2023 r.
‎wniosku Sądu Rejonowego w Miliczu

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

M. K. zarzucono, że w dniu 11 czerwca 2021 r. w nieustalonym miejscu ze skutkiem w M. znieważył za pośrednictwem sieci Internet Ł. G. poprzez zamieszczenie na portalu społecznościowym X. negatywnego komentarza dotyczącego przeprowadzonej interwencji z powodu wykonywanego przez pokrzywdzonego zawodu policjanta oraz, że w tym samym dniu, w nieustalonym miejscu ze skutkiem w M. znieważył za pośrednictwem sieci Internet A. J. poprzez zamieszczenie na portalu społecznościowym X. negatywnego komentarza dotyczącego przeprowadzonej interwencji z powodu wykonywanego przez pokrzywdzonego zawodu policjanta, tj. popełnienie czynów z art. 216 § 2 k.k. w zw. z art. 231a k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k.

Sąd Rejonowy w Miliczu właściwy do rozpoznania sprawy M. K., postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2023 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o jej przekazanie innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż pokrzywdzeni czynami zarzucanymi oskarżonemu są funkcjonariuszami Komendy Powiatowej Policji w […], wielokrotnie występującymi przed Sądem Rejonowym w Miliczu w charakterze świadków w sprawach, w których przeprowadzali czynności służbowe (Ł. G. - w 269 sprawach, A. J. - w 267 sprawach), w tym również przeciwko oskarżonemu M. K., jak również jego ojcu.

Sąd wnioskujący wskazał także, iż M. K. wniósł o wyłączenie „całego sądu w Miliczu” od rozpoznania niniejszej sprawy, uzasadniając wniosek swoim dobrem i koniecznością zapewnienia bezstronności przy rozpoznawaniu sprawy, który jednak postanowieniem z dnia 20 lipca 2023 r. nie został uwzględniony.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W tej sprawie nie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające zmianę właściwości miejscowej Sądu. To, że pokrzywdzeni wiele razy występowali przed Sądem Rejonowym w Miliczu w charakterze świadków w sprawach, w których przeprowadzali czynności służbowe, nie jest wystarczające dla przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Nie zmienia tego także okoliczność wskazywana w uzasadnieniu postanowienia przez Sąd wnioskujący, że są to funkcjonariusze miejscowej jednostki Policji, którzy brali udział w czynnościach procesowych przeciwko oskarżonemu M. K. oraz jego ojcu. Tego typu sytuacja nie powinna być traktowana jako okoliczność wywołująca w odbiorze społecznym uzasadnione wątpliwości co do zdolności sądu miejscowo właściwego do bezstronnego rozpoznania sprawy i skłaniająca do postąpienia po myśli art. 37 k.p.k.

O konieczności uwzględnienia wniosku Sądu o przekazanie sprawy innemu Sądowi równorzędnemu nie przesądza także fakt złożenia wniosku przez oskarżonego o wyłączenie „całego sądu w Miliczu” od rozpoznania niniejszej sprawy, ze względu na jego dobro i konieczność zapewnienia bezstronności przy rozpoznawaniu sprawy. Zastrzeżenia co do braku obiektywizmu sędziów Sądu Rejonowego w Miliczu w tej sprawie nie potwierdziły się, skoro wniosek o ich wyłączenie nie został uwzględniony.

Trzeba też podkreślić, że o zasadności wystąpienia z wnioskiem w trybie
‎art. 37 k.p.k. nie może decydować strona procesowa, lecz Sąd właściwy do rozpoznania sprawy. Dla uwzględnienia wniosku nie wystarcza bowiem subiektywne przekonanie strony procesowej, że dobro wymiaru sprawiedliwości zostanie zagrożone na skutek rozpoznania sprawy w sądzie pierwotnie właściwym miejscowo. Niezbędne jest ustalenie, że takie zagrożenie obiektywnie istnieje, czego w tej sprawie Sąd wnioskujący nie zdołał wykazać.

(AK)

[ł.n]