Sygn. akt I KO 43/22
POSTANOWIENIE
Dnia 23 sierpnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
w sprawie M. R.
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron,
w dniu 23 sierpnia 2022 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II AKa […],
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmowa wniosku o wznowienie procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy ,,z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do krytyki dotychczasowego postępowania, zwłaszcza dokonanej oceny materiału dowodowego, który legł u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił M.R., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które zostały poczynione w głównej mierze w oparciu o – jego zdaniem – fałszywe relacje świadków koronnych. Twierdzenia skazanego żadną miarą nie mieszczą się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art. 540, art. 540a i 540b k.p.k.
Skoro M. R. nie podał okoliczności odpowiadających normatywnym podstawom wznowienia postępowania sądowego, to wyznaczenie mu nowego obrońcy z urzędu (pierwszy został z tej roli zwolniony) celem sporządzenia wniosku o wznowienie procesu, należało uznać za bezprzedmiotowe (zob. postanow. SN z 18 listopada 2021 r., III KO 77/21).
Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[as]