I KO 38/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 kwietnia 2025 r.
SSN Małgorzata Bednarek
w sprawie J. B. oskarżonego z art. 212 § 1 k.k.
wniosku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu
z 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt V KK 220/25
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości
na podstawie art. 37 k.p.k.
uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego dla
Wrocławia– Śródmieścia we Wrocławiu, sygn. akt V KK 220/25 do
rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ząbkowicach Śląskich
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Wrocławia– Śródmieście we Wrocławiu, postanowieniem
z 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt V KK 220/25 zwrócił się do Sądu Najwyższego o
przekazanie sprawy J. B., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu
sądowi równorzędnemu. Uzasadniając swój wniosek Sąd Rejonowy wskazał, że akt
oskarżenia w przedmiotowej sprawie złożyła prokurator J.T., która jest
Prokuratorem Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia–Stare Miasto, a zatem
pozostaje w stałym, funkcjonalnym związku z sądem właściwym do rozpoznania
sprawy, występując na co dzień w roli oskarżyciela publicznego w sprawach
rozpoznawanych przez sąd wnioskujący.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
I KO 38/25
2
Inicjatywa Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu
zasługuje na uwzględnienie.
W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności przemawiających za
przekazaniem sprawy należą okoliczności, które mogą wpływać na swobodę
orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w
odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do
obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z
dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).
Mając na uwadze, że oskarżycielem prywatnym w sprawie jest prokurator
jednostki prokuratury miejscowo właściwej dla Sądu Rejonowego dla Wrocławia –
Śródmieścia we Wrocławiu, dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art.
37 k.p.k., przemawia za przekazaniem sprawy, innemu niż miejscowo właściwy,
sądowi równorzędnemu. Zapewni to możliwość przeprowadzenia postępowania w
sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w
sądzie właściwym miejscowo. Pozostawienie sprawy w sądzie występującym z
wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. mogłoby wywołać w opinii publicznej pogląd co do
braku obiektywizmu po stronie składu orzekającego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części
dyspozytywnej niższego postanowienia.
[J.J.]
[a.ł]
SSN Małgorzata Bednarek
