I KO 122/24
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wiliński
Dnia 21 maja 2025 r.
po zapoznaniu się z pismem adw. Ł. J. – obrońcy skazanego J. S., sygnalizującym
konieczność wznowienia z urzędu postępowania karnego, zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2024
r., sygn. akt II AKa 260/21, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej
Górze z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt III K 124/19,
stwierdzić brak podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy
postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej
postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
Skazany J. S. we wniosku z dnia 15 listopada 2024 r. (data wpływu) wniósł o
wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2024 r., sygn. akt II AKa 260/21,
wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o
wznowienie postępowania oraz o zwolnienie z kosztów postępowania z uwagi na
wykonywanie kary pozbawienia wolności i niedostatek. Dalej wskazał na istnienie
argumentów i dowodów niewziętych pod uwagę przez Sądy obu instancji, w tym w
odniesieniu do M. K., R. T., D. K., A. D. Podał także, że niezasadnie zastosowano
wobec niego art. 64 § 1 k.k., w sprawie orzekał nieprawidłowy skład Sądu z uwagi
na zasiadanie w nim tzw. neosędziów, uniemożliwiono mu prawo wypowiedzenia
I KO 122/24
2
się i obrony w postępowaniu, nie uwzględniono innej osoby winnej i ustaleń
postępowania przygotowawczego o sygn. 1Ds.535.2021.
Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2025 r. wyznaczono
skazanemu obrońcę z urzędu w osobie adw. Ł. J. w celu zbadania akt sprawy pod
kątem istnienia przesłanek do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.
Ww. obrońca we wniosku z dnia 14 kwietnia 2025 r. wskazał na konieczność
wznowienia z urzędu postępowania karnego, zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2024 r., sygn. akt II
AKa 260/21, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 21
kwietnia 2021 r., sygn. akt III K 124/19, z uwagi na wystąpienie bezwzględnej
podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. związanej z wadliwie
ukształtowanym składem Sądu odwoławczego polegającym na udziale w tym
składzie sędziego X. Y., który stanowisko sędziego sądu apelacyjnego uzyskał w
procedurze z udziałem wadliwie ukształtowanej KRS.
Zgodnie z art. 540 § 1 k.p.k. możliwe jest wznowienie postępowania
sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem z powodu wskazanych tam
przesłanek. Z urzędu wznowienie takiego postępowania sądowego możliwe jest
także w razie ujawnienia się bezwzględnej przyczyny odwoławczej (art. 542 § 3
k.p.k.) i do jednej z nich właśnie odnosi się wniosek obrońcy. Wniosek obrońcy
uznać więc należało jako sygnalizację podstawy do wznowienia postępowania z
urzędu.
Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania tej sprawy ma uchwała 3
połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020.
Jak wskazano w niej: „Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2
k.p.k. albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt
4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana
na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej
Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r.
o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw,
jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach,
I KO 122/24
3
do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1
Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii
Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności”. Oznacza to konieczność wykazania istnienia
„okoliczności” wskazujących na szczególnie bliski związek konkretnego sędziego z
organami władzy wykonawczej w okresie podejmowania przez te organy zamachu
na dobro wymiaru sprawiedliwości, które w związku z faktem powołania na
stanowisko sędziowskie z udziałem wadliwie ukształtowanej KRS prowadzą do
wniosku, że nie zapewnia on w ocenie bezstronnego obserwatora wymaganych
standardów bezstronności i niezależności.
W tej sprawie autor sygnalizacji, poza wskazaniem na sam fakt powołania
sędziego do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z udziałem wadliwie funkcjonującej
KRS, nie wskazał na istnienie żadnych takich okoliczności. Co więcej, Sąd
Najwyższy przeprowadzał już badanie bezstronności i niezawisłości SSA X. Y. - w
wyroku z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt I KK 445/24, czy postanowieniu z dnia 31
stycznia 2025 r., sygn. akt I KK 370/24, nie stwierdzając wystąpienia bezwzględnej
podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. w odniesieniu do w/w sędziego.
Wskazana w powołanych orzeczeniach Sądu Najwyższego argumentacja
zachowuje swoją aktualność na gruncie przedmiotowej sprawy.
W tych okolicznościach stwierdzić należało, że przedstawiona sygnalizacja
nie wykazała podstaw do stwierdzenia, by ujawniona została przesłanka wskazana
w art. 542 § 3 k.p.k., a zatem wznowienie postępowania jest w tym trybie
pozbawione podstaw. Obrońca jednocześnie nie wskazał na istnienie innych
przesłanek do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie.
Dodać należy, że przed Sądem Najwyższym zarządzeniem z dnia 31 lipca
2024 r. na podstawie art. 545 § 1 i 2 w zw. z art. 530 § 2 i art. 120 § 1 i 2 k.p.k.
odmówiono przyjęcia wniosku skazanego złożonego w przedmiotowej sprawie o
wznowienie postępowania, sygn. akt I KO 20/24. Rozpoznano także kasację, którą
oddalono jako oczywiście bezzasadną postanowieniem z dnia 30 października
2024 r., sygn. akt I KK 371/24, gdzie ustosunkowano się do prawidłowości
kwalifikacji prawnej z art. 64 § 1 k.k. Nadto, prawdomówność świadków i nagrania
I KO 122/24
4
dołączone przez skazanego do niniejszej sprawy są przedmiotem toczącego się z
zawiadomienia J. S. postępowania przygotowawczego pod sygn. 4324-
0Ds.1642.2024 o czyn z art. 233 § 1 k.k.
Biorąc powyższe pod uwagę zarządzono, jak na wstępie.
[PŁ]
[r.g.]
