I KO 118/22

Sygn. akt I KO 118/22

POSTANOWIENIE

Dnia 1 lutego 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie K. S.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 1 lutego 2023r.

wniosku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu

z dnia 16 grudnia 2022r., sygn. akt II Kp 485/22

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosku

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu wnosząc o przekazanie niniejszej sprawy innemu sądowi równorzędnemu wskazał na trudności techniczne związane z udostępnieniem akt sprawy przez prokuraturę właściwemu sądowi.

Przyczyny te jednak nie uzasadniają uwzględnienia wniosku. W ugruntowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się konsekwentnie i jednolicie, że trudności organizacyjne po stronie sądu właściwego do rozpoznania sprawy nie mogą być utożsamiane z dobrem wymiaru sprawiedliwości, a tym samym, nie uzasadniają wystąpienia z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k.

W istocie w uzasadnieniu wniosku nie wskazano, czy istniejącą sytuację związaną z odmową udostępnienia całości akt sprawy Sąd postrzega jako trudność techniczną z przekazaniem do W. tak dużej ilości akt, czy jako utrudnianie dostępu do tych akt ze strony organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Oczywistym jednak jest, że w tym drugim przypadku wniosek o wskazanie innego sądu jako właściwego, byłby nieracjonalny, gdyż wskazany sąd znalazłby się w identycznej sytuacji. W tej przestrzeni wypada zatem jedynie wskazać, że prokurator ma obowiązek udostępnić akta sprawy Sądowi, na czas konieczny do wykonania odpowiedniej czynności procesowej.

Jeżeli natomiast problemem z udostępnieniem akt jest wyłącznie duża ilość akt sprawy, którą trzeba by przewieźć do W., czynność ta, jako o charakterze organizacyjno – technicznym, nie może być podstawą do odstąpienia od ustawowej właściwości sądu i przekazania sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.

Jak wynika z powyższego, wniosek Sądu nie może być uznany za zawierający takie argumenty, które mogłyby być uwzględnione przez Sąd Najwyższy przy podejmowaniu decyzji w trybie art. 37 k.p.k.

Kierując się powyższymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.