I KK 92/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 29 kwietnia 2026 r.
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie K.M.,
skazanego z art. 13 1 k.k. w zw. z art. 148 §3 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2026 r.,
wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania
wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 18 września 2025 r., sygn. akt II AKa 208/25,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt III K 112/24,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,
p o s t a n o w i ł:
wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońców skazanego sformułowano wnioski o wstrzymanie
wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 18 września 2025 r.,
sygn. akt II AKa 208/25, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 19
marca 2025 r., sygn. akt III K 112/24, powołując się na wysokie
prawdopodobieństwo zasadności podniesionych zarzutów oraz wskazując na
negatywne konsekwencje wynikające z wykonania prawomocnego wyroku, którym
orzeczono karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej
wykonania.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
I KK 92/26
2
Wnioski o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy
może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,
którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w
orzecznictwie, wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji
wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z
tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych
okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną
zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji
(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr
1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r.,
II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820,
z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września
2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na względzie to,
czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie
niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania
kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie
rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec
niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II
KK 23/18, LEX nr 2449778).
W świetle zaprezentowanych poglądów judykatury, nie przesądzając kwestii
trafności zarzutów podniesionych w kasacji, należy uznać, że na obecnym,
wstępnym etapie postępowania ich zasadność nie jawi się jako oczywista bądź w
wysokim stopniu prawdopodobna, lecz wymaga szczegółowej analizy, co nastąpi
na rozprawie. Wolno na marginesie zauważyć, że oskarżyciel publiczny, w
odpowiedzi na kasację, wniósł o uznanie jej za oczywiście bezzasadną. Trzeba też
zaznaczyć, że sam fakt wystąpienia poważnych, negatywnych konsekwencji wobec
skazanego, wynikający z wykonania prawomocnego wyroku, nie może stanowić
I KK 92/26
3
samodzielnej podstawy dla skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia
przewidzianego w art. 532 k.p.k.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
Kazimierz Klugiewicz
[WB]
[r.g.]
