POSTANOWIENIE

Dnia 14 listopada 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

w sprawie A.W. skazanego z art. 148 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 listopada 2024 r.

wniosków obrońców skazanego o zasądzenie wynagrodzenia za pełnienie obrony z urzędu A.W. w postępowaniu kasacyjnym,

na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1651), art. 626 § 2 k.p.k. i art. 637a k.p.k.

p o s t a n o w i ł

I. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J.A., Kancelaria Adwokacka w P., kwotę 1476 zł (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia obrońcy z urzędu za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego A.W.;

II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A.J., Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 2952 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote), w tym 23 % VAT, za obronę z urzędu skazanego na rozprawie przed Sądem Najwyższym, oraz kwotę 68 zł (sześćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu uzasadnionych wydatków w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2024 r., w sprawie I KK 88/24, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację obrońcy skazanego, a kosztami postępowania kasacyjnego obciążono Skarb Państwa. Kasacja została sporządzona przez ustanowionego z urzędu obrońcę – adwokata J.A. – i zawierała wniosek o zasądzenie na rzecz obrońcy wynagrodzenia, przy czym obrońca oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone przez A. W. ani w całości, ani w części. Na uzasadniony wniosek adwokata J.A., zarządzeniem z dnia 8 października 2024 r. Sąd Najwyższy na podstawie art. 84 § 2 k.p.k. zwolnił dotychczasowego obrońcę skazanego i wyznaczył skazanemu A.W. obrońcę z urzędu do postępowania kasacyjnego w osobie adwokata A.J. z Kancelarii Adwokackiej w W.

W dniu 13 listopada 2024 r. adwokat A. J. złożył wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz wynagrodzenia za pełnienie obrony z urzędu skazanego na rozprawie kasacyjnej, przy czym wnioskował o zasądzenie kwoty 2400 zł (plus VAT) z uwzględnieniem nakładu pracy. Nadto wystąpił o zwrot wydatków w łączej kwocie 68 zł, na którą złożyły się kwoty: 27,60 zł – jako koszty dojazdu samochodem do Sądu Najwyższego; 25 zł stanowiąca opłatę za parking w dniu rozprawy; 15,40 zł jako koszty wysyłki korespondencji do skazanego.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Wnioski obydwu obrońców zasługiwały na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 626 § 1 k.p.k. w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd określa, kto, w jakiej części i zakresie ponosi koszty procesu. Natomiast na mocy art. 637a k.p.k. do kosztów postępowania kasacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach postępowania odwoławczego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli natomiast w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie nie zamieszczono rozstrzygnięcia o kosztach, jak również, gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sąd pierwszej instancji, sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego ustalenia wysokości kosztów także referendarz sądowy właściwego sądu.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Natomiast wysokość tego wynagrodzenia regulują odpowiednio przepisy § 2, § 4 ust. 1 - 3 oraz § 17 ust. 2 pkt 6 i ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r., poz. 763). Jak stanowi paragraf 17 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia, opłata za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie, w której w pierwszej instancji orzeczenie wydał sąd okręgowy, wynosi 1200 zł. Podobnie kwotę 1200 złotych stanowi opłata za obronę na rozprawie przed Sądem Najwyższym - § 17 ust. 2 pkt 6. Kwoty te winny być powiększone o 23% VAT (§ 14 ust. 3). Jak wynika z paragrafu 4 w/w rozporządzenia, opłaty stanowiące podstawę zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego ustala się z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozdziałach 2 - 5. Natomiast zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, opłata nie może przekroczyć sześciokrotności stawki minimalnej, zaś ocenie sądu podlegają również takie wyznaczniki, jak m.in. nakład pracy adwokata w korelacji względem rodzaju i stopnia zawiłości sprawy oraz obszemości materiału dowodowego. Zasądzając wynagrodzenie wyższe od minimalnego, należy więc wskazać okoliczności uzasadniające takie postąpienie, a związane z charakterem sprawy i zwiększonym nakładem pracy adwokata.

Mając na uwadze treść powyższego rozporządzenia, należało w pierwszej kolejności zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J.A., Kancelaria Adwokacka w P., kwotę 1476 zł, w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia obrońcy z urzędu za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego A.W.

W sprawie niniejszej obrońca występujący na rozprawie przed Sądem Najwyższym wniósł o zasądzenie wynagrodzenia w podwójnej stawce, przy uwzględnieniu zawiłości sprawy oraz niezbędnego nakładu pracy adwokata celem odpowiedniego przygotowania się do rozprawy. Sąd Najwyższy, kierując się przesłankami powołanego powyżej rozporządzenia (rodzaj i zawiłość sprawy oraz nakład pracy adwokata związany z obroną w postępowaniu przed Sądem Najwyższym), uznał za zasadne zasądzenie kwoty 2400 zł na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata A.J. tytułem wynagrodzenia za czynności adwokackie podjęte w postępowaniu kasacyjnym, zwiększoną o 23% VAT.

Nadto zgodnie z § 2 pkt 2 w/w rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują także niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu.

Z tego powodu należało zwrócić adw. A.J. łącznie kwotę 68 zł, obejmującą: 27,60 zł z tytułu kosztów dojazdu samochodem do Sądu Najwyższego (wydatki te zostały odpowiednio wykazane); kwotę 25 zł stanowiącą opłatę za parking w dniu rozprawy oraz kwotę 15,40 zł będącą kosztami wysyłki korespondencji do skazanego.

WB

[ał].

‎