I KK 78/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 16 kwietnia 2025 r.
SSN Włodzimierz Wróbel
Protokolant Katarzyna Wełpa
w sprawie M. S. ,
obwinionej z art. 87 § 1 k.w.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 kwietnia 2025 r., w trybie
art. 535 § 5 k.p.k. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
obwinionej,
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 18 października 2024
r., sygn. akt II W 1058/24
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.
umarza postępowanie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 18 października
2024 r. (sygn. akt II W 1058/24) M. S. została uznana za winną zarzucanego jej
czynu, polegającego na tym, że w dniu 21 kwietnia 2024 r. godz. 08:15 w G. na ul.
T. prowadziła w ruchu lądowym samochód osobowy m-ki O. o nr rej. […]. będąc w
I KK 78/25
2
stanie po użyciu alkoholu tj. 0,22 mg/1 i 0,18 mg/1 alkoholu w wydychanym
powietrzu, tj. o czyn z art. 87 § 1 k.w..
Za ten czyn Sąd wymierzył jej na podstawie art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 24 §
1a i 3 k.w. karę grzywny w wysokości 4.000 zł oraz na podstawie art. 87 § 3 k.w. w
zw. z art. 29 § 1 k.w. orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów
mechanicznych na okres 1 roku, a także zasądził od obwinionej koszty
postępowania.
Od powyższego wyroku Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść
obwinionej M. S. , zaskarżając go w całości. Na zasadzie art. 110 § 1 k.p.w., art. 111
k.p.w., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. zarzucił
orzeczeniu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu
prawa procesowego, a mianowicie art. 5 § 1 pkt 8) k.p.w., polegające na ukaraniu
obwinionej prawomocnym wyrokiem nakazowym za czyn, za popełnienie którego
została już uprzednio prawomocnie ukarana wyrokiem nakazowym Sądu
Rejonowego w Gnieźnie z dnia 26 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt II W 615/24,
co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 104 § 1
pkt 7) k.p.w.”
Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego
w całości i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 8) k.p.w.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja ta jest zasadna i podniesiony w niej zarzut jest w pełni trafny.
Z akt sprawy, a także z treści kasacji, której załącznikiem były akta sprawy o
sygn. II W 615/24, wynika jednoznacznie, że czyn przypisany obwinionej M.S.
zaskarżonym wyrokiem nakazowym z dnia 18 października 2024 r. (II W 1058/24)
jest tożsamy z czynem, za który obwiniona została już prawomocnie ukarana
wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 26 czerwca 2024 r. (II W
615/24). Ta tożsamość czynów, przy prawomocnym zakończeniu wcześniejszego
postępowania, stanowi negatywną przesłankę procesową określoną w art. 5 § 1 pkt
8) k.p.w., zakazującą prowadzenia postępowania co do tego samego czynu tej samej
osoby. Prowadzenie postępowania i wydanie w takich okolicznościach wyroku
nakazowego jest rażącym naruszeniem tego przepisu. Naruszenie to ma charakter
bezwzględnej przyczyny odwołąwczej, o której mowa w art. 104 § 1 pkt 7) k.p.w.
I KK 78/25
3
Stwierdzone rażące naruszenie prawa miało oczywiście istotny wpływ na treść
zaskarżonego wyroku, albowiem doprowadziło do ponownego ukarania obwinionej
za ten sam czyn. Wobec Sąd Najwyższy orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku
nakazowego w całości i umorzeniu postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 8) k.p.w.
[J.J.]
[a.ł]
