POSTANOWIENIE

Dnia 27 marca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie J. G.

skazanego z art. 200 § 1 k.k. w z art. 12 § 1 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 27 marca 2024 r.

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stanie się wykonalne, a więc w przypadku wyroków, z chwilą ich uprawomocnienia. Sąd Najwyższy może, w razie wniesienia kasacji, od tej zasady wyjątkowo odstąpić i wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia. Warunkiem jest jednak zaistnienie szczególnych okoliczności, które powodują, że prowadzenie postępowania wykonawczego w danej sprawie pociągnęłoby za sobą dla skazanego dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Jednocześnie, w kasacji powinna zostać przedstawiona argumentacja wskazująca na wysoki stopień prawdopodobieństwa, że zawarte w niej zarzuty zostaną uwzględnione.

Obrońca J. G. nie wykazał wystąpienia w niniejszej sprawie takich okoliczności. Za takie nie można bowiem uznać długotrwałego stosowania wobec oskarżonego tymczasowego aresztowania czy też jego problemów zdrowotnych i złożonej sytuacji rodzinnej. Po pierwsze, stosowany w sprawie środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania został w całości zaliczony na poczet orzeczonej kary 7 lat pozbawienia wolności. Po drugie, przywołane we wniosku okoliczności są zwykłymi następstwami wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności, co oznacza, że skazany może na ich podstawie ubiegać się o zastosowanie instytucji unormowanych w Kodeksie karnym wykonawczym, np. przerwy w karze, a nie o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.

Również podniesione w kasacji zarzuty nie są tego rodzaju, aby czyniły prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej przez obrońcę kasacji ponadprzeciętnie wysokim – przy konfrontacji ich treści z dowodami wskazującymi na winę skazanego.

Sąd Najwyższy nie dostrzegł ponadto z urzędu wystąpienia w sprawie bezwzględnych przyczyn odwoławczych, pociągających za sobą konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia.

Nie dopatrując się podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[PGW]

[ał]

‎