I KK 55/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Kołodziejski
Dnia 15 lipca 2026 r.
w sprawie P. T.
skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
narkomanii,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 15 lipca 2026 r.,
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt IV Ka 800/25,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu
z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VIII K 536/24,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W dniu 10 lutego 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy
skazanego P. T., który wyrok sądu odwoławczego zaskarżył „w całości” na korzyść
strony, którą reprezentuje, podnosząc zarzut rażącego naruszenia art. 117 § 2, 2a i
3a k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. Autor kasacji sformułował również wniosek o
wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, uzasadniając go oczywistością
zasadnością i rangą poniesionego zarzutu kasacyjnego. Wskazał, że w tej sytuacji
I KK 55/26
2
wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wywoła po stronie skazanego
„nieodwracalne i niewyobrażalnie ciężkie skutki”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wskazany w art. 532 § 1 k.p.k. mechanizm wstrzymania wykonania
orzeczenia, zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, ma charakter
ekstraordynaryjny. Stanowi on odstępstwo od ogólnej reguły – wyrażonej w art. 9 §
2 k.k.w. – według której wyrok posiadający atrybut prawomocności podlega
bezzwłocznemu wykonaniu. Zastosowanie tej instytucji może wchodzić w rachubę
jedynie w razie kumulatywnego spełnienia dwóch kryteriów, tj. wystąpienia
oczywistej zasadności zarzutów podniesionych w nadzwyczajnym środku
odwoławczym oraz wykazania przez wnioskującego, że dalsze wykonywanie
orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego
skutki (zob. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie
SN z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie SN z dnia 14 czerwca
2018 r., II KK 184/18). Sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi więc dostatecznej
podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku.
Wstępna ocena kasacji wniesionej na korzyść P. T. – dokonana w
niezbędnym zakresie dla rozpoznania przedmiotowego wniosku – nie pozwala
stwierdzić oczywistej zasadności zarzutu, w którym skarżący awizuje rażące
naruszenia art. 117 § 2, 2a i 3a k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. Rzecz jasna, obecnie
poczyniona konstatacja w sposób definitywny nie przesądza o wyniku
postępowania kasacyjnego. Kwestia zasadności podniesionego zarzutu będzie
przedmiotem pogłębionej analizy Sądu Najwyższego w momencie rozpoznania
wniesionej kasacji. Natomiast ogólnikowa argumentacja obrońcy na temat
nieodwracalności i ciężaru skutków wykonania zaskarżonego orzeczenia, nie może
stanowić samodzielnej podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art.
532 § 1 k.p.k.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[J.J.]
I KK 55/26
3
[r.g.]
