I KK 474/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 15 stycznia 2026 r.
SSN Adam Roch
w sprawie T.C.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 15 stycznia 2026 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego
w Zielonej Górze z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII Ka 880/24, zmieniającego
wyrok Sądu Rejonowego w Żarach z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt II K 1176/23
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy
może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,
którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Norma ta nie wskazuje
wprawdzie przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności
zaskarżonego orzeczenia, ale niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do
sytuacji wyjątkowych, wprowadza bowiem wyjątek od zasady niezwłocznej
wykonalności prawomocnych orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w. Przypomnieć po
pierwsze należy, że prawomocne wyroki sądowe korzystają z domniemania ich
prawidłowości (res iudicata pro veritate accipitur). W orzecznictwie Sądu
Najwyższego utrwalone jest przekonanie, że zastosowanie instytucji wstrzymania
wykonania orzeczenia winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w
I KK 474/25
2
swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary
przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w
zasadzie nieodwracalne, następstwa (zob. postanowienie SN z 18 listopada 2003 r.,
IV KK 347/03, OSNwSK 2003, poz. 2465; postanowienie SN z 22 lutego 2007 r.,
WO 4/07, OSNwSK 2007, poz. 493). Tego rodzaju następstwa złożonego
nadzwyczajnego środka odwoławczego mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna
analiza kasacji wskazuje na jej zasadność. Wyjątkowy charakter instytucji kasacji i
związane z tym procesowe skutki zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 §
1 k.p.k. skutkować muszą przyjęciem, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może
nastąpić tylko wówczas, gdy zasadność złożonej kasacji jawi się jako nieomal
pewna. Jedynie taka ocena może uzasadniać odstępstwo od nakazu
bezzwłocznego wykonania prawomocnych orzeczeń.
Obrońca skazanego T.C. wniosek o wstrzymanie powiązał z dużym
prawdopodobieństwem uwzględnienia kasacyjnych zarzutów. Nie przesądzając w
tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji, brak
jest podstaw do stwierdzenia w chwili obecnej, że jej uwzględnienie jawi się jako
nieomal pewne, a wykonywanie kary może prowadzić do wyjątkowo dolegliwych lub
wręcz nieodwracalnych skutków dla skazanego (por. postanowienie SN z dnia 11
kwietnia 2023 r., III KK 19/23, LEX nr 3516558). Na kanwie niniejszej sprawy nie
sposób nie dostrzec, iż zarzuty obrońcy dotyczą szczegółowych kwestii
postępowania dowodowego. Nie potrzeba szerszego uzasadnienia, by stwierdzić,
iż zarzuty takie wymagają drobiazgowego rozważenia, a przez to nie mają przed
przystąpieniem do rozpoznawania sprawy, czy to na rozprawie, czy na posiedzeniu,
charakteru oczywistego. Także zasadność podniesionych zarzutów zbadana
zostanie na etapie właściwego postępowania kasacyjnego. Aktualnie możliwość
uwzględnienia zarzutów nie jest na tyle silna, by implikowała konieczność
skorzystania z wyjątkowej instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia.
Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.
[WB]
[a.ł]
I KK 474/25
3
