I KK 449/22

Sygn. akt I KK 449/22

POSTANOWIENIE

Dnia 21 grudnia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Igor Zgoliński

w sprawie A. K.

skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.,

po rozpoznaniu wniosków obrońców skazanego

o wstrzymanie wykonania

wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu

z dnia 17 stycznia 2022 r., sygn. akt II AKa 82/20,

zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu

z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt III K 95/15,

na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.

postanowił:

odmówić wtrzymania wykonania orzeczenia.

UZASADNIENIE

Instytucję wstrzymania wykonania orzeczenia, określoną w art. 532 § 1 k.p.k., postrzegać należy jako ekstraordynaryjną. Stanowi bowiem odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., wedle której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Prawomocny wyrok jest z założenia traktowany jako prawidłowy i sam fakt wniesienia kasacji nie stwarza podstaw do wstrzymania jego wykonania. Odstąpienie w trybie art. 532 § 1 k.p.k. od tej zasady może okazać się niezbędne jedynie wówczas, gdy nawet przy pobieżnej lekturze nadzwyczajnego środka zaskarżenia orzeczenie wskazuje na takie uchybienia, iż wysoce prawdopodobne będzie jego uchylenie, a wobec osoby, co do której orzeczenie jest lub ma być wykonywane, istnieje potencjalna możliwość wystąpienia niekorzystnych implikacji. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodziła. Choć w wywiedzionych kasacjach obrońcy skazanego sformułowali szereg zarzutów obrazy prawa materialnego i procesowego, a nadto dodatkowo wskazali na wystąpienie w sprawie podstaw odwoławczych o charakterze bezwzględnym, to jednak nie dowodzą one prima facie oczywistej wadliwości prawomocnego wyroku, która stwarzałaby niewątpliwą konieczność zapobieżenia niepożądanym konsekwencjom jego wykonania. Jakkolwiek kompleksowa, merytoryczna ocena podniesionych zarzutów oraz badanie wyroku w aspekcie szerszym, wytyczonym przepisem art. 536 k.p.k., będzie przedmiotem uwagi sądu kasacyjnego na dalszym etapie postępowania, to stwierdzić jednak obecnie należy, że w sprawie nie ma jednoznacznych przesłanek do zastosowania wobec skazanego wnioskowanej instytucji.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, należało zatem orzec jak na wstępie.