Sąd Najwyższy

I KK 407/23

postanowienie SN z dnia 2024-02-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI KK 407/23
Data orzeczenia2024-02-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział I
SędziowieSSN Marek Motuk, SSN Marek Motuk (przewodniczący), SSN Marek Motuk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

I KK 407/23

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Motuk

w sprawie T. Z. , T. W. , Ł. G. i W. W.

skazanych z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 lutego 2024 r.

na posiedzeniu bez udziału stron

wniosków obrońców skazanych

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu

z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II AKa 190/22

zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze

z dnia 4 marca 2022 r., sygn. akt III K 144/19

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosków o wstrzymanie wykonania wyroku wobec T. Z. , T. W. , Ł. G. oraz W. W.

UZASADNIENIE

Obrońcy wyżej wymienionych skazanych w złożonych kasacjach wnieśli o  wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II AKa 190/22.

Adw. K. G. – obrońca T. Z. , w uzasadnieniu wniosku o  wstrzymanie wykonania wyroku odwołała się do rażących naruszeń przepisów postępowania przedstawionych w kasacji, w tym zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Adw. A. R. – druga z obrońców T. Z. , motywując wniosek o  wstrzymanie wykonania wyroku, wskazała na rangę i oczywistą zasadność podniesionych zarzutów kasacyjnych, dotyczących innego rażącego naruszania prawa.

Adw. M. G. – trzeci z obrońców T. Z. , w omawianym przedmiocie podał, że wykonanie wobec T. Z. orzeczonej kary, środków karnych i środków kompensacyjnych przed rozpoznaniem kasacji, może prowadzić do „istotnego pokrzywdzenia i pogorszenia sytuacji majątkowej skazanego”.

Adw. Z. K. – obrońca T. W. , przedstawiając argumentację uzasadniającą wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku, zaakcentował wagę zarzutów kasacyjnych (w tym zarzut wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.), podnosząc, że brak wstrzymania wykonania orzeczenia mógłby spowodować dla T. W. nieodwracalną szkodę.

Adw. B. C. – obrońca Ł. G. , prezentując racje przemawiające (jego zdaniem) za wstrzymaniem wykonania wyroku, odwołał się do wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji i ten stan rzeczy – w ocenie obrońcy – powinien skutkować powstrzymaniem negatywnych skutków mogących powstać w sytuacji, gdyby prawomocne orzeczenie, obarczone rażącym błędem, było wykonywane.

Adw. B. G. – obrońca W. W. , w aspekcie wstrzymania wykonania orzeczenia wskazał na zasadność i rangę podniesionych zarzutów kasacyjnych, dających jego zdaniem podstawę do stwierdzenia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. Wobec tego, w ocenie obrońcy, wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wywoła po stronie skazanego nieodwracalne i ciężkie skutki.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wnioski nie zasługują na uwzględnienie.

W myśl art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Zgodnie zaś z regułą przewidzianą w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego uprawomocnienia, niemniej unormowanie zawarte w art. 532 § 1 k.p.k. – na zasadzie wyjątku – stwarza możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji. Decyzja wstrzymująca rzeczoną wykonalność winna zapadać jedynie w sytuacji, gdy treść zarzutów kasacyjnych dostarcza podstawy do stwierdzenia oczywistego i rażącego naruszenia prawa, wskazując tym samym na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Pozwala to wówczas – w drodze wspomnianego wyjątku – odstąpić od respektowania domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego orzeczenia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, Lex nr 2449778; z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18, Lex nr 2506101; z dnia 15 marca 2017 r., II KK 53/17 Lex nr 2242367).

Wstępna kontrola kasacji wniesionych w niniejszej sprawie, nie daje podstaw do jednoznacznego uznania przedstawionych w nich zarzutów za oczywiście zasadne, a   tym samym przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia którejkolwiek kasacji. Stanowiska skarżących nie podzielił również prokurator, na którym ciąży prawny obowiązek podejmowania czynności procesowych w każdym przypadku rażącego i  oczywistego naruszenia prawa. W tym zatem aspekcie wnioski obrońców o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zawierają podstaw do ich uwzględnienia.

Podkreślić jednak należy, że dokonana na tym etapie analiza złożonych kasacji nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Najwyższy, które to rozstrzygnięcie musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych zarzutów kasacyjnych.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[J.J.]

[ał]

Zapytaj AI o to orzeczenie