I KK 339/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 grudnia 2025 r.
SSN Małgorzata Bednarek
w sprawie J.S.
skazanej z art. 212 § 1 i 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 grudnia 2025 r.
na posiedzeniu bez udziału stron
wniosku obrońcy skazanej
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego Poznaniu
z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt XVII Ka 1361/24
zmieniającego częściowo wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w
Poznaniu z 10 października 2024 r., sygn. akt VI K 1471/23
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońcy skazanej sformułowany został wniosek o wstrzymanie
wykonania wyroku Sądu Okręgowego Poznaniu z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt
XVII Ka 1361/24 oraz częściowo zmienionego nim, wyroku Sądu Rejonowego
Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z 10 października 2024 r., sygn. akt VI K
1471/23.
I KK 339/25
2
Motywując złożony wniosek, obrońca wskazał na doniosłość podniesionych
zarzutów kasacyjnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanej J.S. nie zasługiwał na uwzględnienie
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może
wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego
wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Wskazany przepis nie formułuje
przesłanek, od których spełnienia zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego
kasacją orzeczenia. Mając przy tym na uwadze wynikającą z art. 9 k.k.w. zasadę
niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż
możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o
charakterze absolutnie wyjątkowych. Odstąpienie w trybie art. 532 § 1 k.p.k. od tej
zasady może okazać się niezbędne jedynie wówczas, gdy już nawet przy pobieżnej
lekturze nadzwyczajnego środka zaskarżenia orzeczenie wskazuje na tego rodzaju
uchybienia, które implikują wysokie prawdopodobieństwo jego uwzględnienia, zaś
wobec osoby, co do której orzeczenie jest lub ma być wykonywane rysuje się
perspektywa wystąpienia nieodwracalnie niekorzystnych skutków.
W przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie
zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji
przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. W ocenie Sądu, treść podniesionych w kasacji
obrońcy skazanej zarzutów i argumentacja przedstawiona na ich poparcie nie
przekonuje o oczywistej, wprost rzucającej się w oczy zasadności kasacji. Dodać
należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia
kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanej od prawomocnego wyroku Sądu
Okręgowego w Poznaniu.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego
postanowienia.
[WB]
[r.g.]
I KK 339/25
3
