I KK 324/25

I KK 324/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka Dnia 1 lipca 2026 r. w sprawie D.S. i T.J. skazanych za czyny z art. 258 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 1 lipca 2026 r., kasacji wniesionych przez obrońców skazanych od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 260/24, zmieniającego wobec T.J. i utrzymującego w mocy wobec D.S. wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2024 r., sygn. akt III K 401/22, postanowił: 1. oddalić obie kasacje jako oczywiście bezzasadne; 2. obciążyć skazanych kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w częściach na nich przypadających. [wb] UZASADNIENIE T.J. został oskarżony o to, że: 1. w okresie od marca 2019 roku do października 2021 roku w W. i innych miastach Polski, na terenie Republiki Czeskiej oraz na terenie Republiki I KK 324/25 2 Federalnej Nieniec brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu dokonywanie oszustw na szkodę osób w podeszłym wieku, poprzez wprowadzenie ich w błąd, podawanie się za osoby im bliskie celem wyłudzenia pieniędzy w znacznych kwotach w której uczestniczył także: D.K., D.S., M.J., A.B. i inne osoby, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. (pkt IX komparycji wyroku), 2. w dniu 26 marca 2019 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w Y., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie, IX aktu oskarżenia wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, usiłował doprowadzić obywatela Czech – L.G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy i biżuterii wartości łącznej 15 000 koron czeskich, to jest 2 215 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polski rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzonego w błąd, podając się za jego osobę najbliższą, nakłaniał go do przekazania pieniędzy w kwocie 5 000 koron czeskich, oraz biżuterii wartości 10 000 koron czeskich, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na działania Policji i postawę pokrzywdzonego, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt X komparycji wyroku), 3. w dniu 7 maja 2019 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Czech – R.H. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 180 000 koron czeskich, to jest 30 168 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polski rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej wnuka oraz prokuratora, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 180 000 koron czeskich, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XI komparycji wyroku), 4. w dniu 23 maja 2019 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w C., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, usiłował doprowadzić obywatelkę Czech – H.L. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 750 000 koron czeskich, to jest 125 700 zł, w ten I KK 324/25 3 sposób, że nawiązując z terenu Polski rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzona w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłaniał ją do przekazania pieniędzy w kwocie 750 000 koron czeskich, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwago na działania Policji i postawę pokrzywdzonej, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XII komparycji wyroku), 5. w dniu 19 czerwca 2019 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w U., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Doprowadził obywatelkę Czech – M.P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 12 000 koron czeskich, to jest 17 095 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polski rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej przyjaciela, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 120 000 koron czeskich, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XIII komparycji wyroku), 6. w dniu 24 lipca 2019 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w M.B., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z D.K. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Czech – A.S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w postaci pieniędzy w kwocie 407 000 koron czeskich, to jest 68 270 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 407 000 koron czeskich, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XIV komparycji wyroku), 7. w dniu 8 listopada 2019 roku w W. i na terenie Republiki Federalnej Niemiec, w M., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia wspólnie i w porozumieniu z D.S. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Niemiec – F.H. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wartości nie mniejszej niż 15 000 euro, to jest 63 000 zł, w ten sposób, że nawiązując z I KK 324/25 4 terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 1 000 euro oraz biżuterii wartości 14 000 euro, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XV komparycji wyroku), 8. w dniu 14 listopada 2019 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w H., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z D.K. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Czech – O.P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w postaci pieniędzy w kwocie 82 000 koron czeskich, to jest 13744 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 76 000 koron czeskich oraz biżuterii wartości 6000 koron czeskich, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XVI komparycji wyroku), 9. w dniu 20 listopada 2019 roku w W. i na terenie Republiki Federalnej Niemiec, w T., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia wspólnie i w porozumieniu z D.S. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Niemiec – E.S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wartości nie mniejszej niż 70 000 euro, to jest 294 000 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 70 000 euro, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XVII komparycji wyroku), 10. w dniu 22 listopada 2019 roku w W. na terenie Republiki Czeskiej, w P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Czech – B.S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wartości nie mniejszej niż 689 000 koron czeskich, to jest 115 476 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu I KK 324/25 5 Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 39 000 koron czeskich oraz biżuterii wartości 650 000 koron czeskich, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XVIII komparycji wyroku), 11. w dniu 28 listopada 2019 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w J., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Czech – D.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wartości nie mniejszej niż 400 000 koron czeskich, to jest 67 040 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 39 000 koron czeskich oraz biżuterii wartości 400 000 koron czeskich, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XIX komparycji wyroku), 12. w dniu 3 grudnia 2019 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w N., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić obywatelkę Czech — H.Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wartości nie mniejszej niż 200 000 koron czeskich, to jest 37 000 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłaniał ją do wydania pieniędzy w kwocie 200 000 koron czeskich, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję Policji, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XX komparycji wyroku), 13. w dniu 5 grudnia 2019 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w B., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z D.K. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Czech – D.B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 80 I KK 324/25 6 000 koron czeskich, to jest 13 408 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 80 000 koron czeskich, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XXI komparycji wyroku), 14. w dniu 26 lutego 2020 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w P. działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić obywatelkę Czech – B.R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 400 000 koron czeskich, to jest 67 040 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłaniał ją do wydania pieniędzy w kwocie 400 000 koron czeskich, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XXII komparycji wyroku), 15. w dniu 5 czerwca 2020 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Czech – V.S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wartości 50 000 koron czeskich, to jest 8 380 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłonił ją do wydania pieniędzy w kwocie 25 000 koron czeskich i złotej monety, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XXIII komparycji wyroku), 16. w dniu 6 lipca 2020 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w O. działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z D.K. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić obywatelkę Czech – M.J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w I KK 324/25 7 kwocie 300 000 koron czeskich, to jest 50 280 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej bratanka, nakłaniał ją do wydania pieniędzy w kwocie 300 000 koron czeskich, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XXIV komparycji wyroku), 17. w dniu 7 lipca 2020 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w B. działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z D.K. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić obywatelkę Czech – M.T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 300 000 koron czeskich, to jest 50 280 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłaniał ją do wydania pieniędzy w kwocie 300 000 koron czeskich, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XXV komparycji wyroku), 18. w dniu 8 lipca 2020 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w B. działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z D.K. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić obywatelkę Czech – M.O. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w nieustalonej kwocie koron czeskich, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłaniał ją do przekazania pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XXVIII komparycji wyroku), 19. w dniu 31 marca 2021 roku w W. i na terenie Republiki Czeskiej, w P. działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w punkcie IX aktu oskarżenia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu I KK 324/25 8 osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził obywatelkę Czech – M.S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wartości 286 173 koron czeskich, to jest 47 962 zł, w ten sposób, że nawiązując z terenu Polki rozmowę telefoniczną, a następnie wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, podając się za jej osobę najbliższą, nakłonił ją do pobrania z banku i wydania pieniędzy w kwocie 286 173 koron czeskich, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XXVII komparycji wyroku), 20. w dniu 14 lutego 2022 roku w W., w mieszkaniu przy ulicy […] wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci 1,64 grama netto ziela konopi innych niż włókniste, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku - o przeciwdziałaniu narkomanii (pkt XXVIII komparycji wyroku). Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 23 lutego 2024 r., sygn. akt III K 401/22 w pkt VI wyroku uznał oskarżonego T.J. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt IX części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; w pkt VII uznał oskarżonego T.J. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt X - XVI, XVIII - XXVII części wstępnej wyroku, stanowiących ciąg przestępstw z art. 286 § 1 k.k. oraz 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za te czyny na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. karę grzywny w ilości 500 (pięciuset) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych; w pkt VIII uznał oskarżonego T.J. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt XVII części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. karę grzywny w ilości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych; w pkt IX uznał oskarżonego T.J. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu I KK 324/25 9 opisanego w pkt XXVIII części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za ten czyn na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. Sąd w pkt X na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył oskarżonemu T.J. orzeczone wobec niego jednostkowe kary pozbawienia wolności i kary grzywien i orzekł wobec niego karę łączną w wymiarze 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 800 (ośmiuset) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) zł. Ponadto sąd orzekł obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem na rzecz pokrzywdzonych (pkt XI), o zaliczeniu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kary (pkt XXVI) oraz o kosztach sądowych (pkt XXIX). Apelację od powyższego wyroku wniósł m.in. obrońca oskarżonego. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 260/24 zmienił zaskarżony wyrok m.in. wobec T.J. w ten sposób, że uniewinnił oskarżonego od popełnienia przestępstw opisanych w punkcie XX i XXIV części wstępnej wyroku, a kosztami postępowania w tej części obciążył Skarb Państwa (pkt I.1), przyjął, że pozostałe czyny przypisane oskarżonemu w pkt. VII części rozstrzygającej wyroku stanowią ciąg przestępstw z art. 286 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu T.J. karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. karę grzywny w wysokości 450 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 zł (pkt I.2), stwierdził utratę mocy kary łącznej pozbawienia wolności i kary łącznej grzywny orzeczonych w pkt. X części dyspozytywnej wyroku (pkt I.3), w pkt. XI części rozstrzygającej wyroku dotyczącego obowiązku naprawienia szkody wyeliminował rozstrzygnięcie o zasądzeniu kwoty 305.000 koron czeskich na rzecz M.P. (pkt I.4). W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok m.in. wobec T.J. utrzymał w mocy (pkt III). Na podstawie art. 91 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 października 2023 r w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył oskarżonemu T.J. orzeczone wobec niego w pkt VI i I KK 324/25 10 VIII części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i kary grzywien oraz karę pozbawienia wolności i grzywny orzeczone w pkt I.2. tego wyroku i wymierzył T.J. karę łączną 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 700 (siedmiuset) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) zł (pkt IV). Ponadto sąd orzekł o kosztach sądowych. Kasację od powyższego wyroku wniósł m.in. obrońca skazanego, zaskarżonemu wyrokowi zarzucając rażące naruszenie prawa, mające istotny wpływ na jego treść, w konsekwencji czego, kwestionowane orzeczenie jest w istotny sposób odmienne od tego, które w sprawie w przeciwnym wypadku zostałoby wydane, mianowicie nie ulega wątpliwości, że Sąd Apelacyjny był stosownie do wymogów art. 433 § 2 k.p.k. obligowany - przy takim kierunku i zakresie zaskarżenia apelacji obrońcy skazanego — do rozważenia wszystkich wniosków i zarzutów w niej zawartych, o ile utrzymywał w mocy zaskarżony wyrok. Równocześnie przepis art. 433 § 1 k.p.k. zobowiązywał Sąd Apelacyjny nie tylko do rozpoznania sprawy w granicach tego środka odwoławczego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy w kwestionowanym zakresie do ponownego rozpoznania oraz o wstrzymanie wykonania wyroku. W odpowiedzi na kasację Prokurator Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego jest oczywiście bezzasadna, co uprawniało do jej oddalenia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Zatem możliwość wniesienia skutecznej kasacji jest istotnie ograniczona. Podzielając utrwalone w tym zakresie orzecznictwo Sądu Najwyższego, stwierdzić trzeba, że postępowanie kasacyjne nie jest z pewnością I KK 324/25 11 postępowaniem, które ponawiać ma zwykłą kontrolę odwoławczą. W toku zaś tego postępowania z założenia nie dokonuje się kontroli poprawności oceny poszczególnych dowodów, nie weryfikuje zasadności ustaleń faktycznych i nie bada współmierności orzeczonej kary (zob. postanowienie SN z dnia 15 marca 2023 r., IV KK 549/22; postanowienie SN z dnia 10 lipca 2019 r., II KK 210/19; postanowienie SN z dnia 21 września 2017 r., IV KK 276/17). Przedmiotem kasacji jest wyrok sądu odwoławczego kończący postępowanie, stąd zarzuty w niej podnoszone powinny dotyczyć tego orzeczenia. Można wyjątkowo w kasacji wytykać uchybienia wyrokowi sądu I instancji, ale wtedy warunkiem skuteczności takich zarzutów jest wykazanie, że te uchybienia przeniknęły do wyroku sądu odwoławczego, będącego przedmiotem zaskarżenia kasacji. Uczynić to należy poprzez wskazanie tych przepisów, które sąd odwoławczy naruszył dopuszczając do owego „przeniesienia" tego uchybienia do swojego orzeczenia, jak i poprzez stosowną argumentację (zob. postanowienie SN z dnia 24 czerwca 2021 r., IV KK 217/21; postanowienie SN z dnia 30 marca 2017 r., V KK 35/17). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że stawiane przez skarżącego zarzuty nienależytej kontroli odwoławczej stanowią w istocie polemikę z prawidłowo poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi co do sprawstwa T.J. Sporządzona kasacja stanowi próbę wywołania ponownej kontroli w trybie instancyjnym, co jest niedopuszczalne. Zauważyć także należy, że w toku postępowania kasacyjnego nie dokonuje się kontroli poprawności oceny poszczególnych dowodów i nie weryfikuje zasadności ustaleń faktycznych, do czego we wniesionej kasacji odwołuje się skarżący. Należy bowiem podkreślić, wbrew twierdzeniom skarżącego, że Sąd Apelacyjny we Wrocławiu działając jako sąd odwoławczy dokonał w sposób prawidłowy instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku. Sąd ten w sposób szczegółowy, właściwy i rzetelny odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w apelacji obrońcy skazanego T.J., realizując w sposób prawidłowy obowiązki wynikające z treści przepisów określonych w art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., swoje stanowisko w tym zakresie wyczerpująco uzasadniając (s. 24-43 uzasadnienia). Wynikiem przeprowadzonej przez niego kontroli odwoławczej była częściowa zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie I KK 324/25 12 T.J. od popełnienia dwóch czynów. Sąd ten wskazał, że przeanalizował dowody zawarte w dokumentach sprawy, przesłuchał wszystkie dostępne nagrania rozmów pozyskane z polskich podsłuchów jak i od czeskich organów ścigania. Sąd odwoławczy uznał, że opinie fonoskopijne oraz inne dowody wskazują na sprawstwo m.in. skazanego T.J. Każdy z zarzutów zawartych w apelacji obrońcy skazanego został osobno omówiony. Sąd odwoławczy nie miał żadnych wątpliwości co do zasadności przypisania T.J. uczestnictwa w zorganizowanej grupie przestępczej w określonym w zarzucie zakresie, zaś na stronie 32-33 uzasadnienia szczegółowo się w tej kwestii wypowiedział. Sąd odwoławczy jednoznacznie odniósł się także do kwestionowanej przez skarżącego opinii biegłej, wskazując, że spełnia wszystkie kryteria konieczne do uznania jej za w pełni prawidłowy i wiarygodny dowód w sprawie (s. 29 uzasadnienia). Sąd odwoławczy nie dostrzegł tego rodzaju sprzeczności, które wymagałyby w oparciu o treść art. 201 k.p.k. wydania opinii uzupełniającej. Zgodnie z tym przepisem dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej jest możliwe jedynie wówczas, gdy dotychczasowa opinia jest niepełna lub niejasna albo, gdy zachodzi sprzeczność w samej opinii lub między różnymi opiniami w tej samej sprawie. Natomiast jeżeli opinia biegłego jest przekonująca i zupełna dla sądu, który swoje stanowisko w tym względzie uzasadnił, to fakt, że opinia taka nie jest przekonywująca (jest niepełna) dla stron procesowych, nie jest przesłanką dopuszczenia kolejnej opinii w oparciu o przepis art. 201 k.p.k. (zob. postanowienie SN z dnia 9 października 2024 r., V KK 172/24; postanowienie SN z dnia 24 lipca 2024 r., II KK 240/24). Skarżący w wywiedzionym nadzwyczajnym środku odwoławczym kwestionuje w istocie zgromadzone w sprawie dowody i poczynione na ich podstawie ustalenia faktyczne, przedstawiając subiektywną ocenę tych dowodów oraz własną wersję wydarzeń. Zauważyć należy, co jednoznacznie wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego, że istotą kasacji nie może być samo negowanie wiarygodności dowodów stanowiących podstawę ustaleń faktycznych, tylko dlatego, że zostały one ocenione w sposób dla skazanego niekorzystny. Tego rodzaju zabieg stanowi nie tylko nieuprawnioną polemikę, ale też obejście przepisu art. 523 k.p.k. Tym samym stanowisko skarżącego w tym zakresie zawiera wyłącznie subiektywną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. I KK 324/25 13 Reasumując, skarżący zmierza do przedstawienia własnej i odmiennej oceny przeprowadzonych dowodów oraz dokonanych na ich podstawie ustaleń stanu faktycznego. Skarżący formułując w ten sposób kasację, będącą nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, środek ten potraktował jako kolejny instancyjny środek odwoławczy, co jest niedopuszczalne. Kasacja nie służy bowiem do ponawiania kontroli instancyjnej już dokonanej przez sąd odwoławczy, stąd też postępowanie kasacyjne nie może być traktowane jako trzecia instancja (zob. postanowienie SN z dnia 9 stycznia 2019 r., IV KK 694/18; postanowienie SN z dnia 11 października 2022 r., V KK 332/22; postanowienie SN z dnia 10 kwietnia 2025 r., IV KK 95/25). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uznał, że podniesiony w omawianej kasacji zarzut jest oczywiście bezzasadny, co pozwoliło na oddalenie wniesionego środka na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k., obciążając nimi skazanego w części na niego przypadającej. SSN Anna Dziergawka [WB] [r.g.]