I KK 321/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 17 września 2025 r.
SSN Adam Roch
w sprawie J. G.
uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 września 2025 r.
na posiedzeniu bez udziału stron
wniosków obrońcy
o wyłączenie od udziału w sprawie kasacyjnej SSN Pawła Kołodziejskiego i SSN
Stanisława Stankiewicza
na podstawie art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario
postanowił:
pozostawić wnioski bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Przedmiotem sprawy o sygn. akt I KK 321/24 jest rozpoznanie kasacji
prokuratora Prokuratury Okręgowej Warszawie w Wydziale Spraw Wojskowych,
złożonej na niekorzyść młodszego chorążego J. G. od wyroku Wojskowego Sądu
Okręgowego w Warszawie z dnia 12 lutego 2024 r., sygn. akt SA. 40/23,
utrzymującego w mocy wyrok Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie z
dnia 13 października 2023 r., sygn. akt Sg 9/22, uniewinniający młodszego
chorążego J. G. od zarzutu, iż w dniu 25 marca 2021 r. około godziny 13:30,
prowadził na F. na terenie Al. A. w Republice I. pojazd mechaniczny marki T.
I KK 321/24
2
znajdując się w stanie nietrzeźwości, to jest popełnienia przestępstwa z art. 178a §
1 k.k.
Obrońca oskarżonego wniósł o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego
Pawła Kołodziejskiego i Stanisława Stankiewicza od udziału w sprawie kasacyjnej o
sygn. I KK 321/24. W uzasadnieniu złożonego pisma wskazał, iż objęci wnioskiem
sędziowie z powodów systemowych nie stanowią niezawisłego i bezstronnego sądu.
Przy tym jednak brak owych przymiotów obrońca wywodzi wyłącznie z kwestii
normatywnego kontekstu powołania sędziów na urząd sędziego Sądu Najwyższego
przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej przepisami ustawy z dnia
8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych
innych ustaw. Jednocześnie wnioskodawca alternatywnie wniósł o
przeprowadzenie wobec SSN Pawła Kołodziejskiego i SSN Stanisława
Stankiewicza testu bezstronności opisanego w art. 29 ustawy z dnia 8 grudnia 2017
r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 622; dalej ustawa o SN).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Przedmiotem niniejszego postepowania są złożone przez obrońcę wnioski
o wyłączenie SSN Pawła Kołodziejskiego i SSN Stanisława Stankiewicza o udziału
w sprawie I KK 321/24. Postulaty alternatywne, o przeprowadzenie testu
bezstronności, zarejestrowane zostały pod sygnaturami I KB 68/25 oraz I KB 69/25
i zostaną rozstrzygnięte w ramach procedury opartej o przepisy ustawy o Sądzie
Najwyższym.
Wywiedzione przez obrońcę wnioski o wyłączenie sędziów oceniane przez
pryzmat art. 41 k.p.k. w aktualnym stanie procesowym muszą zostać uznane za
niedopuszczalne z mocy ustawy, czego konsekwencją jest pozostawienie ich bez
rozpoznania. Przedstawione przez obrońcę okoliczności nie mogą zostać
rozpoznane w tym trybie. Powyższe stanowisko jasno wynika z wyroku Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt P 22/19, gdzie wskazano, iż art.
41 § 1 w związku z art. 42 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30), w zakresie, w jakim dopuszcza
rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania
I KK 321/24
3
sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady
Sądownictwa, w skład której wchodzą sędziowie wybrani na podstawie art. 9a
ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. z 2019 r.
poz. 84, 609, 730 i 914 oraz z 2020 r. poz. 190), jest niezgodny z art. 179 w
związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Niezależnie od powyższego, w orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie
podkreśla się również, że wątpliwość co do bezstronności sędziego nie może być
wywodzona z samych kwestii ustrojowych związanych z jego powołaniem i to
niezależnie od tego w jakim okresie i z jakimi ułomnościami w procedurze
nominacyjnej doszło to tego powołania (zob. m. in. postanowienie SN z dnia 21
czerwca 2023 r., IV KK 460/19, Lex 3598209; postanowienie SN z dnia 31
października 2023 r., V KK 358/23, Lex 3621120). Podnoszone zarzuty nie mogą
mieć bowiem charakteru abstrakcyjnego i odnosić się do całych grup powołanych
sędziów (postanowienie SN z dnia 10 sierpnia 2023 r., V KK 162/22, Lex 3600648).
Także z brzmienia art. 29 § 4 ustawy o SN, dodanego ustawą z dnia 9
czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych
ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 1259) wynika, że okoliczności towarzyszące powołaniu
sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do
podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania
jego niezawisłości i bezstronności. Zresztą, skoro ustawa o SN w sposób
szczególny reguluje badanie kwestii bezstronności sędziego w kontekście
okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego oraz jego postępowania po
powołaniu (vide art. 29 ustawy o SN), to w tym zakresie stanowi ona lex specialis w
stosunku do art. 41 § 1 k.p.k., wyłączając możliwość badania określonych w niej
przesłanek w ogólnej procedurze (por. postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2023 r.,
V KK 485/21, Lex 3519734).
Konsekwencją tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, iż
niedopuszczalne jest zastosowanie art. 41 § 1 k.p.k. w sytuacji, gdy z treści
wniosku o wyłączenie sędziego wynika, że dotyczy on wyłącznie kwestii
przewidzianych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, a tak właśnie jest w
niniejszej sprawie. Podstawę wniosku stanowiły tu bowiem wyłącznie okoliczności
I KK 321/24
4
dotyczące powołania SSN Pawła Kołodziejskiego i SSN Stanisława Stankiewicza,
de facto związane li tylko z organem o to wnioskującym, a więc Krajową Radą
Sądownictwa, w składzie ukształtowanym zgodnie z ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r.
(Dz. U. poz. 3).
Powyższe okoliczności zadaje się zresztą dostrzegać sam wnioskodawca,
który alternatywnie wniósł o rozważenie tożsamej argumentacji w poprawnym trybie
tzw. testu bezstronności.
Z powyższych względów, jako że wnioski obrońcy były niedopuszczalne do
procedowania w trybie przewidzianym przez art. 41 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy
pozostawił je bez rozpoznania.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.
[J.J.]
[r.g.]
