POSTANOWIENIE

Dnia 3 grudnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie A. K., S. Z., R. C. i J. S.

skazanych za popełnienie przestępstw z art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.),

w dniu 3 grudnia 2024 r., wniosków obrońców

o wstrzymanie wykonania

wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu

z dnia 20 stycznia 2022 r., II AKa 91/21

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu

z dnia 12 stycznia 2021 r., sygn. akt III K 170/18

postanowił:

wniosków nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Obrońcy A. K., S. Z., R. C. i J. S. wnieśli kasacje od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 20 stycznia 2022 r. W nadzwyczajnym środku zaskarżenia, niezależnie od zarzutów rażącej obrazy przepisów prawa procesowego, zamieścili także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, argumentując swoje żądania wagą podniesionych zarzutów kasacyjnych.

Stwierdzić należy, że wniosek obrońców nie zasługiwał na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania wyroku ma charakter wyjątkowy, dlatego potrzeby zastosowania wstrzymania wykonania kary nie może uzasadniać sama czynność procesowa - wniesienie kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na ich oczywistą zasadność, a nadto wystąpiły szczególne, wyjątkowe okoliczności pozwalające przyjąć, iż wykonanie orzeczenia mogłoby spowodować nieodwracalne, niekorzystne dla skazanego skutki. Analizując treść poszczególnych podniesionych w kasacjach zarzutów, w kontekście treści uzasadnienia zaskarżonego nimi wyroku Sądu odwoławczego, nie można obecnie - niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia w przedmiocie zasadności kasacji - przyjąć, że bardzo istotne względy przemawiają za ich oczywistą zasadnością. Kwestia warunków życia rodzinnego skazanego i jego sytuacja zawodowa nie należą do kręgu przesłanek wstrzymania wykonania wyroku, a co najwyżej mogą lec u podstaw wniosku o przerwę w karze. Wobec powyższych argumentów, a także wskutek niewykazania przez skarżących żadnych wyjątkowych okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 532 k.p.k., wnioski obrońców należało uznać za niezasadne.

[J.J.]

r.g.

‎