I KK 301/22

Sygn. akt I KK 301/22

POSTANOWIENIE

Dnia 9 listopada 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron

w sprawie skazanego J. S. i innych,

wniosku obrońcy skazanego J. S. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od rozpoznania kasacji w sprawie o sygn. akt I KK 301/22,

na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.,

p o s t a n o w i ł

wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od udziału w sprawie o sygnaturze akt I KK 301/22.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2022 r., w sprawie II AKa 91/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2021 r., sygn. akt III K 170/18, wniesione przez obrońców skazanych A. K., S. Z., R. C. i J. S.. Sprawa ta o sygn. akt I KK 301/22 została przydzielona do referatu sędziego SN Marka Motuka. Obrońca skazanego J. S. złożył wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności od udziału w sprawie Sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka, gdyż w jego ocenie wobec sędziego zachodzi przesłanka z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Wniosek obrońcy zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Należy podnieść, że sędzia Marek Motuk na urząd sędziego Sądu Najwyższego został powołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, postanowieniem z dnia 4 maja 2020 r., na podstawie rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, a więc w procedurze kwestionowanej przez obrońcę. W tej sytuacji udział w rozpoznaniu wywiedzionych kasacji stanowiłby rażące naruszenie zasady nemo iudex in causa sua, co w konsekwencji mogłoby wywołać zarówno u stron, jak i w powszechnym odbiorze przekonanie o braku bezstronności sądu i rzetelności procesu. Mając powyższe na uwadze zachodzi ryzyko naruszenia zakazu określanego mianem zakazu bycia sędzią we własnej sprawie. Rozpoznanie przez sędziego kasacji oznaczałoby także rozpoznanie zarzutów, które sformułował obrońca skazanego J. S. w zakresie braku przesłanki bezstronności sądu. Ta sytuacja bez względu na to, czy SSN Marek Motuk wykazałby w tej sprawie bezstronność, mogłaby wywołać u stron oraz w opinii publicznej przekonanie o braku jego bezstronności. Tymczasem w interesie systemu wymiaru sprawiedliwości jest nie tylko troska o rzeczywistą bezstronność sędziego, ale także zapobieganie powstaniu negatywnego odbioru społecznego w tym przedmiocie. Taka potrzeba zachodzi w badanej sprawie.

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia.

[as]