I KK 209/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 20 sierpnia 2026 r.
SSN Dariusz Świecki
w sprawie D. P.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 20 sierpnia 2026 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w
kasacji
od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy
z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt IV Ka 550/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Lubinie
z dnia 8 lipca 2025 r., sygn. akt II K 1466/24,
postanowił:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońcy D. P. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania
zaskarżonego przez nią orzeczenia. Wniosek ten ogólnikowo umotywowano
zasadnością kasacji oraz realnym ryzykiem poniesienia w związku z tym przez
skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie
powinien doznać.
W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście
bezzasadnej i nieuwzględnienie przedmiotowego wniosku.
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje
Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie.
I KK 209/26
2
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi
w grę bowiem jedynie wyjątkowo, i to w razie zaistnienia szczególnych okoliczności.
Jest to związane z faktem, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego już wyroku
sądu odwoławczego, a więc orzeczenia objętego prawnym domniemaniem trafności
zawartych w nim rozstrzygnięć, jakie powinny podlegać bezzwłocznemu wykonaniu.
Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych
w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo
uwzględnienia samej kasacji, a przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej
wykonania. Podkreślić należy, że to skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu ze
stawianymi zarzutami, wykazać szczególnymi okolicznościami, wysokie
prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych
skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonych kar.
W sprawie niniejszej w ocenie Sądu Najwyższego brak było podstaw do
wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Stwierdzić bowiem trzeba, że
zarzuty kasacji - dla ustalenia ich zasadności - muszą zostać szczegółowo
przeanalizowane na rozprawie kasacyjnej. Tego rodzaju oceny nie można
dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania tej skargi, w sytuacji, gdy
kasacja nie podnosi uchybień, które w sposób oczywisty - bez potrzeby głębszego
wnikania w materiały sprawy - wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości jej
zasadność. Podkreślić również należy, że w odpowiedzi na tę kasację prokurator
wniósł o jej oddalenie jako wręcz oczywiście bezzasadnej i nieuwzględnienie
przedmiotowego wniosku.
Nie przesądzając zatem na tym etapie trafności podniesionych zarzutów, w
kontekście wcześniejszych uwag, omawianego wniosku nie sposób było uznać za
zasadny.
Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]