I KK 128/22

Sygn. akt I KK 128/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 maja 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

w sprawie P. S.

ukaranego z art. 116 § 1a k.w.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 12 maja 2022 r.,

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść

od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w K.

z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. akt II W […],

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K., wyrokiem nakazowym z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. akt II W […], uznał obwinionego P. S. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 116 § 1a k.w. w zw. z § 25 ust. 1 pkt 2a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, polegającego na tym, że w dniu 28 marca 2021 r. o godz. 16.20 w K., na ul. R. […], woj. […] naruszył obowiązek zakrywania ust i nosa przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego w miejscach ogólnodostępnych i za to na podstawie art. 116 § 1a k.w. ukarał go karą miesiąca ograniczenia wolności.

Kasację od powyższego wyroku, który uprawomocnił się 13 lipca 2021 r. wywiódł Prokurator Generalny.

Zaskarżając go na korzyść obwinionego, w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 116 § 1a k.w., polegające na orzeczeniu na jego podstawie wobec obwinionego P. S., za popełnienie wykroczenia z art. 116 § 1a k.w. w zw. z § 25 ust. 1 pkt 2a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii kary miesiąca ograniczenia wolności, to jest kary nieprzewidzianej za popełnienie wskazanego czynu zabronionego, który zagrożony jest jedynie sankcją w postaci grzywny albo nagany.

W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, a to umożliwiało uwzględnienie jej w całości na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. 112 k.p.w.

Ma racje skarżący, że Sąd Rejonowy, wymierzając obwinionemu w zaskarżonym wyroku, na podstawie art. 116 § 1a k.w., karę miesiąca ograniczenia wolności dopuścił się rażącego naruszenia wskazanego przepisu. Wykroczenie określone w art. 116 § 1a k.w. nie jest zagrożone karą ograniczenia wolności, lecz jedynie karą grzywny albo karą nagany. 

Nie ulega zatem jakiejkolwiek wątpliwości, że powyższe uchybienie, polegające na wymierzeniu obwinionemu za przypisane wykroczenie kary surowszej niż przewidział to ustawodawca, stanowiło rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy w części orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.

Na koniec zaznaczyć trzeba, że uchylenie zaskarżonego wyroku w części orzeczenia o karze dezaktualizuje zawarte w jego pkt 2 rozstrzygnięcie o opłacie wymierzonej od orzeczonej kary.

a.s.