I KK 124/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
Dnia 3 lipca 2026 r.
w sprawie I.R.,
skazanego za czyny z art. 199 § 3 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 lipca 2026 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 28 października 2025 r., VII Ka 479/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z Kędzierzynie-Koźlu
z dnia 27 marca 2025 r., II K 498/23,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońcy skazanego I. R. od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z
dnia 28 października 2025 r., VII Ka 479/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu
Rejonowego z Kędzierzynie-Koźlu z dnia 27 marca 2025 r., II K 498/23, przed Sądem
Najwyższym zawisła sprawa tego skazanego. W kasacji obrońcy został zawarty także
wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku. Wniosek ten nie został
szerzej uzasadniony.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek okazał się niezasadny.
Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku wyłącznie w
wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie
I KK 124/26
2
prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz
ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego
wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się więc, że
można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się
perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania
na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego
2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 r., II KK 83/25).
Niezbędne jest więc ustalenie, że postawione orzeczeniu sądu odwoławczego zarzuty (i
argumentacja zaprezentowana na ich poparcie) dają asumpt do przyjęcia poglądu o niemal
pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego (por. postanowienia Sądu
Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r., III KK 84/25).
W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień
sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł
do przekonania, że nie zachodzą podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji
przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym
razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji skarżącego
od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Opolu.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części
dyspozytywnej postanowienia.
[J.J.]
[a.ł]
