I KK 110/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Dziergawka
Dnia 14 maja 2025 r.
w sprawie R. R. i M. W.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 maja 2025 r.,
na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa 55/23,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt III K 251/21,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
postanowił
nie uwzględnić wniosków.
UZASADNIENIE
Obrońcy skazanych R. R. i M. W. w złożonych kasacjach wnieśli o
wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 19 listopada
2024 r., sygn. akt II AKa 55/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w
Poznaniu z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt III K 251/21.
Obrońca skazanego R. R. w uzasadnieniu wniosku odwołał się do treści
podniesionych w kasacji zarzutów, które jego zdaniem uprawniają do stwierdzenia,
że zaskarżony wyrok z dużym prawdopodobieństwem winien zostać uchylony.
Z kolei obrońca skazanego M. W. w uzasadnieniu wniosku podniósł, iż w
sprawie wystąpiła bezwzględna przesłanka odwoławcza, zaś wykonanie kary na
obecnym etapie pociągnęłoby dla skazanego i jego rodziny zbyt ciężkie skutki.
Obrońca wskazał, iż skazany ma problemy zdrowotne oraz zajmuje się schorowaną
matką.
I KK 110/25
2
Prokurator w odpowiedzi na wniesione kasacje wniósł o ich oddalenie jako
oczywiście bezzasadne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wnioski obrońców skazanych nie są zasadne i nie zasługują na
uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy odwołać się do treści art. 532 § 1 k.p.k., który
wskazuje, że w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać
wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie
zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Treść tego przepisuje wprawdzie nie określa
przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, jednakże możliwość jego
wstrzymania, jak wynika z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa ma charakter
wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady określonej w art. 9 § 2 k.k.w. Przepis ten
jednoznacznie wskazuje, że orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego
uprawomocnienia. Zatem wstrzymanie wykonania orzeczenia, jako instytucja o
charakterze wyjątkowym, może nastąpić przy jednoczesnym spełnieniu dwóch
warunków, to jest wystąpienia sytuacji oczywistej zasadności zarzutów kasacyjnych
oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby
wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (por.
postanowienie SN z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt II KO 111/21; postanowienie
SN z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt V KK 415/21).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, nie
przesądzając wprawdzie ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego w
stosunku do skazanych, wskazać należy, że żadna z powyższych przesłanek nie
zachodzi. Obrońcy skazanych wnosząc o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie
podnieśli takich argumentów, które wskazywałyby na zasadność zastosowania
szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia. Nie sposób
także uznać, w oparciu o treść sformułowanych zarzutów, że uwzględnienie
przedmiotowych kasacji jawi się jako realne, a wydany przez sąd odwoławczy
wyrok jest oczywiście wadliwy. Podkreślić jednocześnie należy, że subiektywne
przekonanie o trafności stawianych zarzutów nie przesądza o konieczności
wstrzymania wykonania wyroku, a następnie uchylenia wyroku sądu
odwoławczego.
I KK 110/25
3
Za uwzględnieniem wniosku obrońcy skazanego M. W. o wstrzymanie
wykonania orzeczenia nie przemawiają również zawarte w jego uzasadnieniu
argumenty odwołujące się do okoliczności zdrowotnych i rodzinnych. Należy
bowiem wskazać, jak wynika z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa Sądu
Najwyższego, że tego rodzaju okoliczności są związane z postępowaniem
wykonawczym i mogą stanowić podstawę ewentualnych wniosków o odroczenie
wykonania kary lub przerwę, nie mogą jednak być wystarczającą przesłanką do
zastosowania instytucji uregulowanej w art. 532 § 1 k.p.k.
Podkreślić również należy, że w odpowiedzi na obie kasacje prokurator
wniósł o ich oddalenie jako oczywiście bezzasadne.
Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy stwierdził zatem, że w stosunku do
skazanych R. R. i M. W. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania
nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej
wstrzymaniem wykonania wyroku Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 19 listopada
2024 r., sygn. akt II AKa 55/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w
Poznaniu z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt III K 251/21.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[PŁ]
[a.ł]
