I KA 3/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 1 października 2025 r.
SSN Paweł Kołodziejski
w sprawie ppłk K. K.
oskarżonego z art. 233 § 1 k.k.,
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Wojskowego Sądu
Okręgowego w Warszawie
z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt So 10/23
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 1 października 2025 r.,
wniosku świadka o zwrot kosztów podróży,
na podstawie art. 618a § 1 i 2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
przyznać świadkowi A. B. kwotę 361,52 zł (trzysta
sześćdziesiąt jeden złotych pięćdziesiąt dwa grosze) tytułem
zwrotu kosztów podróży z miejsca zamieszkania do Sądu
Najwyższego i z powrotem.
UZASADNIENIE
A. B. zgodnie z wezwaniem stawił się w dniu 18 września 2025 r. do Sądu
Najwyższego, gdzie na wyznaczonej na ten dzień rozprawie został przesłuchany w
charakterze świadka. W ustawowym terminie złożył wniosek o przyznanie mu
zwrotu kosztów podróży z miejsca zamieszkania do Sądu Najwyższego i z
powrotem. Jak wynika z treści wniesionego pisma świadek w związku ze
I KA 3/24
2
stawiennictwem na rozprawę odbył liczącą 440 km (w obydwie strony 880 km)
podróż własnym samochodem marki T. o nr rej. […] obliczając, że poniósł koszty z
tym związane w łącznej wysokości 361,52 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 618a § 1 k.p.k. świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży
– z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności postępowania
na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze – w
wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów przejazdu
własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu. W myśl art.
618a § 2 k.p.k. należności te nie mogą być wyższe niż koszty przysługujące
pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
Wysokość kosztów przysługujących pracownikowi, o których mowa w art.
618a § 2 k.p.k. aktualnie określają przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce
budżetowej z tytułu podróży służbowej (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2190). Przepis § 3
ust. 3 cytowanego rozporządzenia stanowi, że na wniosek pracownika pracodawca
może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej
samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością
pracodawcy, zaś zgodnie z treścią § 3 ust. 4 omawianego rozporządzenia w takim
przypadku pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości
stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr
przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa, niż określona w
przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r.
o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1539 z późn. zm.).
Na podstawie upoważnienia zawartego we wskazanym przepisie wydano
rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków
ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów
I KA 3/24
3
służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących
własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271 z późn. zm.). Stosownie
do § 2 pkt 1 lit. b cyt. rozporządzenia stawka maksymalna za 1 kilometr przebiegu
pojazdu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ wynosi 1,15 zł.
W niniejszej sprawie podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły
informacje zawarte we wniosku. Świadek A. B. w złożonym piśmie nie tylko
wiarygodnie wskazał rodzaj użytego pojazdu oraz przebyty dystans, ale także
szczegółowo obliczył poniesione przez siebie koszty związane ze stawiennictwem
na wezwanie do Sądu Najwyższego. Jednocześnie żądana przez A. B. kwota nie
przekracza maksymalnej stawki określonej wskazanymi wyżej przepisami. W tej
sytuacji należało przyznać świadkowi zwrot kosztów przejazdu w kwocie przez
niego wnioskowanej, tj. w wysokości 361,52 zł, jako odpowiadającej rzeczywistemu
wydatkowi odbytej podróży.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji.
[J.J.]
[r.g.]
