I GSK 1023/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia del. WSA Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku ["A."] we W. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2021r., sygn. akt I GSK 1023/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Ministra Zdrowia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 828/20 w sprawie ze skargi ["A."] we W. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu do budżetu państwa dotacji pobranej w nadmiernej wysokości postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z 20 stycznia 2021r., sygn. akt V SA/Wa 828/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), uwzględnił skargę ["A."] z siedzibą we W. (dalej też: "strona", "strona skarżąca", "Stowarzyszenie") i uchylił decyzję Ministra Zdrowia (dalej też: "organ", "Minister") z [...] lutego 2020r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu.

Od powyższego wyroku Minister Zdrowia, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę kasacyjną w której zawarł wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 10 grudnia 2021r., w sprawie o sygn. akt I GSK 1023/21, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie ( dalej: "Sąd I instancji") oraz zasądził od ["A."] z siedzibą we W. na rzecz Ministra Zdrowia 550 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wnioskiem z 31 marca 2022r. Stowarzyszenie, działając na podstawie art. 158 p.p.s.a., zwróciło się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wykładnię ww. wyroku z 10 grudnia 2021r., sygn. akt I GSK 1023/21, poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości, co do zasądzenia od ["A."] we W. na rzecz Ministra Zdrowia kwoty 500 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek Stowarzyszenia podlega oddaleniu, gdyż nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 158 zdanie pierwsze p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści.

Na wstępie należy wskazać, że w judykaturze jednolicie przyjmuje się, iż potrzeba wykładni zarówno sentencji wyroku, jak i jego uzasadnienia, pojawia się wówczas, gdy jego treść sformułowana została w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z: 26 września 2019r., I CSK 434/18; 8 maja 2013r., I UZ 6/11; 15 stycznia 2001r., I PZ 29/00). Przy czym wykładnia wyroku nie może prowadzić ani do uzupełnienia rozstrzygnięcia, ani też do zmiany jego treści, a w konsekwencji do wydania nowego rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 listopada 2015r., V CNP 6/15, postanowienie NSA z 30 stycznia 2015r., I OZ 66/15), zaś wykładnia uzasadnienia nie może prowadzić do uzupełnienia powodów oraz motywów rozstrzygnięcia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1970r., II CZ 32/70, postanowienie NSA z 19 marca 2014r., II OW 67/13).

Przenosząc powyższe na rozpoznawany obecnie wniosek, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku, co do kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż kwota 550 zł (a nie 500 zł jak omyłkowo wskazuje we wniosku Stowarzyszenie) zasądzona od Stowarzyszenia na rzecz Ministra Zdrowia jest prawidłowa i wynika wprost z przepisów przytoczonych w uzasadnieniu tego wyroku, mianowicie: art. 203 pkt 2 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) i ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 2 pkt 3) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018r.,6 poz. 265, dalej: "rozporządzenie"). Na wzmiankowaną kwotę składają się bowiem: koszty poniesione przez Ministra Zdrowia tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (100 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego, obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) i ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 2 pkt 3) ww. w wysokości 450zł (50 %).

Jak wynika z akt, prawomocnym postanowieniem z 10 lipca 2020r. (sygn. akt V SPP/Wa 130/20) Sąd I instancji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a. umorzył postępowanie z wniosku Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy, jako bezprzedmiotowe wskazując w uzasadnieniu, iż na podstawie art. 239 § 2 p.p.s.a.: "Nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2019r., poz. 688, 1570 i 2020) w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie".

Tak więc Stowarzyszenie, będąc organizacją pożytku publicznego i działając we własnej sprawie było na mocy ustawy zwolnione od obowiązku ponoszenia opłat sądowych (tj. wpisu sądowego i opłaty kancelaryjnej). Jednakże, co trzeba podkreślić, nie było zwolnione (z mocy ustawy) z obowiązku zwrotu stronie wygrywającej (w tym przypadku Ministrowi Zdrowia) kosztów postępowania kasacyjnego zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania, obowiązującą w postępowaniu kasacyjnym, w myśl której strona wygrywająca postępowanie przed NSA może dochodzić zwrotu kosztów postępowania od strony przegranej (art. 203 pkt 2 p.p.s.a.).

Ze wskazanych wyżej przyczyn, wobec braku podstaw do dokonania wykładni wyroku w zakresie zakreślonym we wniosku Stowarzyszenia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.