I FZ 60/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Kr 380/24 odrzucające skargę w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 29 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2019 r. do grudnia 2020 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 5 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 380/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę L. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z 29 lutego 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2019 r. do grudnia 2020 r.

Zarządzeniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 maja 2024 r. wezwano pełnomocnika spółki do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: przedłożenie pełnomocnictwa do występowania przed WSA w Krakowie lub sądami administracyjnymi w imieniu strony skarżącej; przedłożenie odpisu z KRS na okoliczność wskazania numeru KRS oraz wykazania osób uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej; wskazanie dokładnej sygnatury zaskarżonej decyzji – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 30 maja 2024 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik spółki przesłał do sądu uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, nie przesłał natomiast odpisu z KRS.

Na powyższe postanowienie spółka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") bowiem w przedmiotowej sprawie spółka udzieliła odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków skargi, przesyłając w załączeniu za pośrednictwem platformy ePUAP stosowne dokumenty. Jednakże w sprawie mogło, dojść z przyczyn technicznych do zablokowania transferu dokumentu odpisu KRS spółki. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.

W rozpoznawanej sprawie spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie m.in. dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. wyciągu z KRS. W wystosowanym wezwaniu Sąd w prawidłowy sposób pouczył spółkę o konsekwencji niewykonania wezwania. Mimo tego spółka nie nadesłała odpowiednich dokumentów, na podstawie których Sąd pierwszej instancji mógłby ustalić, jaki jest skład organu uprawnionego do reprezentacji spółki. Wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. (por. post. NSA z 5 października 2010 r., sygn. akt I FSK 1148/10 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że spółka nie nadesłała dokumentów, na podstawie których Sąd pierwszej instancji mógłby ustalić, czy doradca podatkowy, który podpisał skargę, otrzymał umocowanie od osoby, która była osobą uprawnioną do działania w imieniu spółki. Podkreślić należy, że tylko nadesłanie wskazanego przez Sąd pierwszej instancji dokumentu, określiłoby umocowanie tej osoby jako osoby do tego uprawnionej. Jednocześnie NSA podkreśla, że wskazana w zażaleniu okoliczność, o możliwości zablokowania transferu dokumentu odpisu KRS, nie została w żaden sposób uprawdopodobniona.

W art. 29 p.p.s.a. ustawodawca wskazał jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie odpowiednim dokumentem. Wniesienie skargi było pierwszą czynnością w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a zatem na pełnomocniku ciążył obowiązek wykazania prawidłowego umocowania do działania w imieniu spółki. Uchybienie skargi w postaci braku takiego dokumentu, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Wezwanie wystosowane przez Sąd pierwszej instancji wyraźnie wskazywało jaki dokument ma zostać przedłożony celem uzupełniania braków.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.