I FZ 6/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1155/20 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 24 lipca 2020 r., nr [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od II kwartału 2015 r. do II kwartału 2016 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 22 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1155/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną G.Z. (dalej: Skarżący/Strona) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1155/20, oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 24 lipca 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od II kwartału 2015 r. do II kwartału 2016 r.

Z akt sprawy wynikał następujący przebieg postępowania: pismem z 28 lipca 2021 r. Strona wniosła sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika skargę kasacyjną od ww. wyroku. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 sierpnia 2021 r., pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi Strony drogą elektroniczną (ePUAP) 26 sierpnia 2021 r., zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upływał 2 września 2021 r. (czwartek). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik dwukrotnie nadesłał do elektronicznej skrzynki podawczej tut. Sądu, w formie dokumentu elektronicznego, wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Wniosek ten, datowany na dzień 1 września 2021 r., stanowił załącznik do dokumentów elektronicznych przesłanych przez platformę ePUAP datowanych odpowiednio na dzień 3 września i 2 września 2021 r. Zarówno pierwsza, jak i druga korespondencja wniesione zostały 3 września 2021 r., co wynika z Urzędowych Poświadczeń Przedłożenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną, stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braku formalnego. Sąd wyjaśnił, że termin na uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej upływał 2 września 2021 r., zaś korespondencja zawierająca oświadczenie, o złożenie którego został wezwany przez pełnomocnik Skarżącego, została wniesiona za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej Sądu dwukrotnie, jeden dzień po terminie, tj. 3 września 2021 r. Z tego powodu skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie, w ustawowym terminie, pełnomocnik Skarżącego złożył zażalenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie prawa procesowego, mającego istotny wpływ na wynik postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. bowiem sąd w trakcie podejmowania rozstrzygnięcia nie uwzględnił pełnych okoliczności faktycznych mających znaczenie w sprawie, na które Skarżący oraz pełnomocnik nie mieli wpływu i tym samym pismo nie zostało wysłane według wskazań serwera Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP) 2 września 2021 r. pomimo wykorzystania funkcji "wyślij pismo" 2 września 2021 r., czyli według wskazań serwera ePUAP doszło do wysłania pisma 3 września 2021 r., bez winy skarżącego czy też pełnomocnika.

Pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji oraz uwzględnienie i rozpatrzenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 176 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy o czym stanowi art. 176 § 2 P.p.s.a. W sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 P.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a P.p.s.a.).

Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Okoliczność ta jest bezsporna - tak przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, zaś skarżący tego nie kwestionuje. W związku z tym pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia ww. braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie w dwóch egzemplarzach wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. W wezwaniu tym pełnomocnik został pouczony, że nieuzupełnienie braku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Wezwanie do usunięcia braku skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego drogą elektroniczną 26 sierpnia 2021 r., co także nie było kwestionowane. W konsekwencji siedmiodniowy termin przewidziany przez prawo na usunięcie braków formalnych skargi kasacyjnej upływał 2 września 2021 r.

Tymczasem jak wynika z akt sprawy korespondencja zawierająca uzupełnienie braku formalnego została wniesiona do elektronicznej skrzynki podawczej Sądu dwukrotnie, dopiero 3 września 2021 r., a więc z uchybieniem terminowi zakreślonemu w wezwaniu.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, bez względu na długość czasu uchybienia.

Na uwzględnienie nie zasługuje argumentacja zażalenia odnosząca się do błędu w działaniu systemu ePUAP poprzez niewysłanie pisma przez serwer i związanych z nim kwestii ewentualnego braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu. Obowiązek uzupełnienia braków formalnych pisma ma charakter bezwzględnie obowiązujący. W myśl ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestia przyczyny w uchybieniu terminu może mieć ewentualnie znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia pisma, a nie przy badaniu terminowości jego wniesienia (postanowienie NSA z 18 maja 2011 r sygn. akt I OSK 802/11, LEX nr 990286) i to dopiero wówczas, gdy strona złoży stosowny wniosek o przywrócenie terminu.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.