I FZ 307/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia U. sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 września 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 607/22 odrzucające skargę w sprawie ze skargi U. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 17 czerwca 2022r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2021 r. oraz przybliżonych kwot odsetek za zwłokę, a także zabezpieczenia na majątku spółki wykonania ww. zobowiązań postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 28 września 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 607/22, będącym przedmiotem zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę U. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 17 czerwca 2022 r. w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2021 r. oraz przybliżonych kwot odsetek za zwłokę, a także zabezpieczenie na majątku spółki powyższych zobowiązań.

Z motywów rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji wynikało, że pełnomocnik spółki został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braków skargi przez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz nadesłania dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, a także uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały przesłane za pośrednictwem platformy ePUAP na adres elektroniczny pełnomocnika strony 16 sierpnia 2022 r. i nie zostały odebrane w terminie, w związku z czym zarządzeniami z 1 września 2022 r. zostały uznane za doręczone 31 sierpnia 2022 r. W odpowiedzi na wezwanie 6 września 2022 r. pełnomocnik spółki nadesłał pełnomocnictwo oraz aktualny odpis KRS strony skarżącej. Natomiast wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik przekazał potwierdzenie dokonania przelewu bankowego, podkreślając, że wpis został uiszczony w terminie wyznaczonym przez Sąd.

Następnie na podstawie zarządzenia z 24 października 2022 r. wystąpiono do Oddziału Finansowego WSA w Łodzi z wnioskiem o wyjaśnienie czy został uiszczony wpis sądowy w przedmiotowej sprawie. Oddział Finansowy WSA w Łodzi pismem z 27 października 2022 r. poinformował, że we wrześniu 2022 r. na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie wpłynęła kwota w wysokości 500 zł tytułem wpisu w sprawie I SA/Łd 607/22 od [...] (osoba widniejąca na wydruku komputerowym dot. przelewu).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 28 września 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 607/22, o odrzuceniu skargi na decyzję organu podatkowego. Powodem odrzucenia było nieuiszczenie należnej opłaty - wpisu od skargi.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponadto stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Mając na uwadze tak zakreślone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest jedynie zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wnosząc skargę na decyzję organu podatkowego spółka nie uiściła wymaganego prawem wpisu od skargi. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 10 sierpnia 2022 r. wezwał spółkę do uiszczenia wpisu, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis ww. zarządzenia, został przesłany z pośrednictwem platformy ePUAP 16 sierpnia 2022 r. i nie został odebrany w terminie. Przesyłka została uznana za doręczoną 31 sierpnia 2022 r. W zakreślonym terminie wymagany wpis nie wpłynął na rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji ani nie został uiszczony w kasie Sądu. Oddział Finansowy Sądu dokonał powtórnego sprawdzenia wpływów na rachunek bankowy, z uwagi na przesłanie przez spółkę potwierdzenia dokonania przelewu. Jednakże we wrześniu 2022 r. nie wpłynął do Sądu przelew od nadawcy, który widnieje na wydruku komputerowym nadesłanym przez spółkę.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, albowiem mimo wezwania Sądu nie uiszczono należnego wpisu.

Sąd pierwszej instancji zwrócił się także do banku z reklamacją obejmującą powyższą transakcję, jednakże w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji reklamację może złożyć jedynie zleceniodawca. Sąd dołożył zatem wszelkich starań aby wyjaśnić okoliczności sprawy. Jednakże nie zmienia to faktu, że wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie nie został uiszczony w zakreślonym terminie.

Podkreślenia wymaga przy tym, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu nie stanowi nieuprawnionego ograniczenia prawa do sądu, o czym wypowiadał się zarówno Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 23 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 486/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) jak i Trybunał Konstytucyjny (wyrok z 16 listopada 2011 r., SK 45/09, publ. OTK-A 2011, Nr 9, poz. 97), oraz Europejski Trybunał Praw Człowieka (m.in. w wyroku w sprawie 6289/73,

§ 20 i n.).

Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.