1. Postanowieniem z 31 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 1624/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę P. C. (dalej skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z 28 września 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2010 r.
2. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji przyjął, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu 4 października 2021 r. Decyzja ta zawierała stosowane pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ustawowo zakreślony 30-dniowy termin przewidziany do wniesienia skargi upływał 3 października 2021 r. Skarżący 5 listopada 2021 r., a więc z naruszeniem przewidzianego terminu, wniósł skargę na powyższą decyzję.
Powyższe uchybienie terminu przez skarżącego, obligowało – jak zaznaczył Sąd pierwszej instancji – do odrzucenia skargi na podstawie art. 53 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
3. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
4.2. W punkcie wyjścia odnotować należy, że stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu. W celu ustalenia, czy dany środek zaskarżenia został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, konieczne jest dokładne określenie zarówno daty odbioru decyzji (bądź innego aktu lub czynności podlegającej zaskarżeniu), jak również daty nadania środka zaskarżenia przez stronę.
4.3. W rozpoznawanej sprawie, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji, decyzja organu podatkowego została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego 4 października 2021 r. (k. 693 akt administracyjnych). Termin do złożenia skargi upływał zatem 3 października 2021 r. Skarżący nadał skargę 5 października 2021 r., a zatem po upływie tego terminu do jej wniesienia (k. 30 akt sądowych).
Przypomnienia w tym miejscu wymaga że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot oraz zawiera prawidłowe kompletne adnotacje - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. m.in. postanowienia NSA: z 20 listopada 2020 r., sygn. akt I FZ 179/20; z 30 września 2020 r., sygn. akt I FZ 159/20; z 13 maja 2020 r., sygn. akt I FZ 29/20; z 25 marca 2020 r. sygn. akt II FZ 117/20; z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 858/19 oraz wcześniejsze w tym z 4 listopada 2010 r., sygn. akt I FZ 419/10 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
4.4. W rozpoznawanej sprawie, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, co istotne prawidłowo wypełnionego, jednoznacznie wynika, że przesyłka została doręczona 4 października 2021 r. J. H. – pełnomocnikowi reprezentującemu skarżącego. Bezzasadne są zatem twierdzenia skarżącego jakoby "decyzja została odebrana 6 października 2021 r."
W świetle tych bezspornych ustaleń prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu na podstawie art. art. 53 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
4.4. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
-----------------------
2