I FSK 472/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 830/18 w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 19 stycznia 2018 r., nr 1401-IEW-3.4123.67.2017.22.WN w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń - grudzień 2012 r. oraz orzeczenia o odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonego braku.

1. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej W. sp. z o. o. w W. złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 830/18, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie pobrano od niej wpisu w prawidłowej wysokości.

2. Przedmiotem skargi do Sądu pierwszej instancji w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wydana w przedmiocie określenia dla zlikwidowanej W. Sp. z o. o. Spółka komandytowa w W., kwoty zobowiązań podatkowych, kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia oraz kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, za poszczególne okresy 2012 r., w wysokościach wskazanych w tej decyzji oraz o odpowiedzialności wspólnika, tj. W. Sp. z o. o. w W. będącej komplementariuszem spółki komandytowej, za wymienione zobowiązania i kwoty podatku do zapłaty. Skarżąca domagała się uchylenia przedmiotowej decyzji w całości.

Wymaga wobec tego przypomnienia, że od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną, należny jest wpis stosunkowy. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi przy tym wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (określa) tę należność.

Zaskarżona w sprawie decyzja niewątpliwie w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną, skoro dotyczy określenia w konkretnej wysokości kwoty zobowiązania podatkowego, kwoty podatku do zapłaty, a dodatkowo orzeczenia o odpowiedzialności byłego wspólnika spółki za wymienione zobowiązania i kwoty podatku do zapłaty (tj. utrzymuje decyzję organu pierwszej instancji zawierającą takie rozstrzygnięcia). Sporne rozstrzygnięcie organu podatkowego nie ogranicza się zatem do orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, co uzasadniałoby pobranie wpisu stałego, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie) - por. postanowienia NSA z dnia: 2 grudnia 2008 r., I FZ 424/08, 18 maja 2016 r., sygn. akt I FSK 1745/14, 9 listopada 2016 r., I FSK 1784/16.

Tym samym, mając na uwadze treść art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej: P.p.s.a.) przyjąć należało, że skoro przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, to powinien zostać pobrany wpis stosunkowy, a nie stały, jak przyjęto w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji (mimo wskazania zarówno w skardze, jak i w odpowiedzi na skargę wartości przedmiotu zaskarżenia, a nadto objęcia skargą całej decyzji Dyrektora IAS).

3. Z uwagi na to, że złożoną skargą kasacyjną zaskarżono cały wyrok Sądu pierwszej instancji (którym rozstrzygnięto w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń - grudzień 2012 r. oraz orzeczenia o odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r.) i uiszczono od skargi kasacyjnej wpis stały w wysokości 250 zł, a deklarowana (w skardze, odpowiedzi na skargę) wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 100 000 zł, co oznacza, że wpis stosunkowy od skargi kasacyjnej nie powinien być mniejszy niż 1 000 zł (por. § 3 w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia), należy stwierdzić, że środek zaskarżenia obarczony jest brakiem fiskalnym, który należy uzupełnić w trybie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonego braku.