Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok NSA z 15 stycznia 2015 r., I FSK 1980/13 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 11. Na liście 8 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • I FSK 694/20Naczelny Sąd Administracyjny · wyrok · 2024-02-09
    „Należy odwołać się do trafnej oceny wyrażonej w wyrokach NSA z 15 stycznia 2015 r., I FSK 1980/13, z 25 stycznia 2022 r., I FSK 1009/18, z 18 października 2022 r., I FSK 1738/19, z których wynika, że w pewnych sytuacjach faktycznych nawet niewystępowanie na drogę sądową z roszczeniem o wydanie rzeczy nie musi być automatycznie traktowane jako dorozumiana zgoda, milczący konsensus na bezumowne posiadanie rzeczy.”
  • eb5834a1d8Naczelny Sąd Administracyjny
    „Końcowo strona odwołała się do wyroku Naczelnego Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I FSK 1980/13 podkreślając, że nie każde przesunięcie, czy rozliczenie określonych wartości ekonomicznych pomiędzy dwoma rożnymi podmiotami może zostać uznane za świadczenie usług, jeśli nie stanowi dostawy towarów.”
  • ff2259eef1Naczelny Sąd Administracyjny
    „Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej okoliczności uznać trzeba, że opłata za bezumowne korzystanie z nieruchomości gminnych - z uwagi na swój odszkodowawczy charakter i sposób ustalania nie może być uznana za wynagrodzenie za usługę, nie ma tu bowiem charakteru ekwiwalentności (zob. wyrok NSA z 15.01.2015 r., sygn. akt I FSK 1980/13).”
  • I SA/Kr 952/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie · wyrok · 2021-12-16
    „… 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, tj. przez pryzmat zobowiązania do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2015r., sygn. akt. I FSK 1980/13, wyrok WSA w Warszawie z 24 lipca 2015r., III SA/Wa 231/15, wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 grudnia 2017r., sygn. akt I SA/Kr 914/17 – wszystkie orzeczenia powołane w uzasadnieniu są dostępne w …”
  • I SA/Gd 1096/18Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku · wyrok · 2019-02-19
    „Dychotomiczny podział czynności podlegających opodatkowaniu na dostawę towarów i świadczenie usług nie oznacza, iż każde przesunięcie czy rozliczenie określonych wartości ekonomicznych pomiędzy dwoma różnymi podmiotami może zostać uznane za świadczenie usług, jeśli nie stanowi dostawy towarów (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 stycznia 2015 r., I FSK 1980/13, LEX nr 1611715).”
  • I SA/Gd 1095/18Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku · wyrok · 2019-02-19
    „Dychotomiczny podział czynności podlegających opodatkowaniu na dostawę towarów i świadczenie usług nie oznacza, iż każde przesunięcie czy rozliczenie określonych wartości ekonomicznych pomiędzy dwoma różnymi podmiotami może zostać uznane za świadczenie usług, jeśli nie stanowi dostawy towarów (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 stycznia 2015 r., I FSK 1980/13, …”
Pokaż pozostałe (2)
  • I SA/Gd 1020/18Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku · wyrok · 2019-02-19
    „Dychotomiczny podział czynności podlegających opodatkowaniu na dostawę towarów i świadczenie usług nie oznacza, iż każde przesunięcie czy rozliczenie określonych wartości ekonomicznych pomiędzy dwoma różnymi podmiotami może zostać uznane za świadczenie usług, jeśli nie stanowi dostawy towarów (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15.01.2015 r., I FSK 1980/13, LEX nr 1611715).”
  • I ACa 1229/16Sąd apelacyjny · wyrok · 2017-10-26
    „Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 I 2015 r. wydany w sprawie I FSK 1980/13 Sąd Okręgowy podnosił, że o usługach za wynagrodzeniem w rozumieniu ustawy o VAT-u można mówić jedynie w sytuacji, kiedy wykonywane są w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może być uznana za bezpośredniego ich beneficjenta.”