I CZ 74/16
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-11-16
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 74/16
POSTANOWIENIE
Dnia 16 listopada 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marian Kocon
SSN Władysław Pawlak
w sprawie ze skargi E.S. i W.S. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa E.S. i W.S.
przeciwko Bankowi […] i B. Niestandaryzowanemu Sekurytyzacyjnemu Funduszowi Inwestycyjnemu Zamkniętemu
o uznanie umowy za nieważną i zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 25 czerwca 2013 r.,
sygn. akt VI ACa …/12,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 listopada 2016 r.,
zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...]
z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt VI ACa …/15,
1. oddala zażalenie,
2. oddala wniosek pełnomocnika powodów (skarżących)
o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powodom
z urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem
Najwyższym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. Sąd Apelacyjny w [...] odrzucił zażalenie E.S. i W.S. na postanowienie tego Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. odrzucające ich skargę o wznowienie postępowania w sprawie VI ACa …/12, wobec nie uiszczenia przez skarżących opłaty należnej od zażalenia. Z ustaleń Sądu wynika, że w dacie wydania postanowienia wymagana opłata pozostawała nie uiszczona, mimo że termin zapłaty upłynął w dniu 11 kwietnia 2016 r.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wskazali, że wymaganą opłatę od zażalenia, w kwocie 200 zł, uiścili w dniu 6 kwietnia 2016 r., na dowód czego do zażalenia dołączyli „potwierdzenie przyjęcia dyspozycji przelewu” z dnia 6 kwietnia 2016 r., na kwotę 200 zł, z adnotacją: tytułem opłaty od zażalenia do SN, sygn. akt VI ACa ../15”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 27, poz. 199 ze zm.), opłaty sądowe w sprawach cywilnych uiszcza się w formie bezgotówkowej na rachunek bieżący dochodów właściwego sądu albo w formie wpłaty gotówkowej, bezpośrednio w kasie sądu lub w formie znaków o odpowiedniej wartości wykonanych według ustalonego wzoru, zwanych dalej "znakami opłaty sądowej". Ust. 2 stanowi z kolei, że numery rachunków bieżących dochodów sądów, o których mowa w ust. 1, Ministerstwo Sprawiedliwości nieodpłatnie udostępnia i aktualizuje na swojej stronie internetowej pod adresem www.ms.gov.pl. Numer rachunku bieżącego dochodów sądu udostępnia się także na tablicy ogłoszeń w budynku sądowym.
Zgodnie z powołanym przepisem, opłata uiszczona przelewem powinna być uiszczona na rachunek bieżący dochodów sądu, przy czym, w związku z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 kwietnia 2008 r. SK 11/07 uznającego za niezgodny z Konstytucją powołany przepis w części obejmującej słowo „właściwy”, za sąd, na rachunek którego powinna być uiszczona opłata uważa się sąd albo pierwszej instancji albo drugiej instancji, w każdym razie za taki nie można uznać sądu, który nie ma żadnego proceduralnego powiązania z toczącym się postępowaniem (por. uzasadnienie wyroku TK, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2016 r. V CZ 27/16, nie publ.).
Powołany przepis nie tylko wymaga, aby uiszczona przelewem opłata nastąpiła na rachunek sądu powiązanego proceduralnie z toczącą się sprawą, ale aby nastąpiło to na rachunek bieżący takiego sądu; numery tych rachunków udostępnia m.in. Ministerstwo Sprawiedliwości w sposób podany w przepisie. Jak wynika z wykazu Ministerstwa Sprawiedliwości, zamieszczonego pod wskazanym adresem, rachunek dochodów bieżących Sądu Apelacyjnego jest prowadzony w NBP O/O w [...] pod nr […].
Z dołączonego do zażalenia „potwierdzenia przyjęcia dyspozycji przelewu” wynika, że kwota 200 zł została przez skarżących wpłacona na inny rachunek, w innym banku, przy czym jest to rachunek Dzielnicy […] właściwy do wpłat z tytułu opłaty skarbowej, co wynika z informacji zamieszczonej na stronie internetowej Sądu Apelacyjnego w [...].
We wskazanej sytuacji brak jest więc podstaw do przyjęcia, że skarżący należną od zażalenia opłatę uiścili skutecznie. Tym samym zażalenie podlegało oddaleniu (art. 3941 § 2 i 3 w związku z art. 39814 k.p.c.).
Wniosek pełnomocnika skarżących o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego za pomoc prawną świadczoną skarżącym z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, podlegał oddaleniu. Wniesienie bowiem oczywiście bezzasadnego zażalenia nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania takiego wynagrodzenia (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2014 r. III CNP 5/14, z dnia 16 stycznia 2015 r. III CSK 308/14 - nie publ.).
jw
kc
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)