I CZ 41/15

Sygn. akt I CZ 41/15

POSTANOWIENIE

Dnia 20 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Grzegorz Misiurek
‎SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie ze skargi J. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego
‎z dnia 10 sierpnia 2012 r.
‎w sprawie z powództwa J. J.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości
‎o zapłatę,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
‎w dniu 20 maja 2015 r.,
‎zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego
‎z dnia 25 września 2013 r.,

1) oddala zażalenie;

2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii
‎ Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy tysiące
‎ sześćset) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego;

3) przyznaje adwokatowi J. C. (Kancelaria Adwokacka
‎ w W.) z funduszy Skarbu Państwa - Sąd Apelacyjny
‎ kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł
‎ podwyższoną o należny podatek VAT z tytułu udzielonej
‎ z urzędu powodowi pomocy prawnej nieopłaconej.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w  sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Sprawiedliwości oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 sierpnia 2012 r. oraz odrzucił skargę o  wznowienie postępowania jako spóźnioną.

Powód zaskarżył to postanowienie zażaleniem i zażądał jego uchylenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zażalenie zostało oparte na gołosłownym twierdzeniu, że pełnomocnik skarżącego nie mógł złożyć skargi o wznowienie postępowania w terminie, gdyż był zmuszony oczekiwać stanowiska swojego klienta, stanowiącego podstawę skargi o   wznowienie. Z uwagi zaś, że skarżący przebywa w Areszcie Śledczym w  odległym miejscu nie udało się tego wykonać w terminie przewidzianym ustawowo dla wniesienia skargi o wznowienie. Argumentów tych nie sposób podzielić. Termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, w razie oparcia jej o zarzut pozbawienia możności obrony praw strony wynosi trzy miesiące i liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o wyroku (art. 407 § 1 k.p.c.). Trafnie więc Sąd Apelacyjny uznał, że termin ten upłynął najpóźniej w dniu 22 listopada 2012 r., skoro przynajmniej trzy miesiące wcześniej skarżący o istnieniu zaskarżonego wyroku się dowiedział. Świadczy o tym fakt, ze w dniu 22 sierpnia 2012 r. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia tego wyroku. Tymczasem pełnomocnik skarżącego działający z urzędu zapoznał się z aktami sprawy już w dniu 14 listopada 2012 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, natomiast skargę złożył dopiero w  dniu 8 kwietnia 2013 r. Nie można przy tym podzielić twierdzenia, że pobyt skarżącego w Areszcie Śledczym uniemożliwił pełnomocnikowi kontakt z  mocodawcą i wyjaśnienie, czy istnieją w ogóle podstawy do wniesienia skargi o  wznowienie postępowania. Pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił bowiem w żaden sposób, że usiłował podjąć próbę kontaktu ze stroną w tym przedmiocie. Same twierdzenia pełnomocnika bez skorzystania z jakiegokolwiek środka uprawdopodobnienia (np. dokumentacji wskazującej na prowadzenie korespondencji między pełnomocnikiem a stroną) nie mogły doprowadzić do uwzględnienia wniosku.

Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 398¹⁴ w zw. z  art. 394¹ § 3 k.p.c.).

O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 398²¹ w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c.

Pełnomocnikowi skarżącego z urzędu Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze  zm.).