I CZ 34/11
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2011-05-11
Dane orzeczenia
SygnaturaI CZ 34/11
Data orzeczenia2011-05-11
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Teresa Bielska-Sobkowicz, SSN Tadeusz Wiśniewski, SSN Hubert Wrzeszcz, SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący), SSN Tadeusz Wiśniewski (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 34/11
POSTANOWIENIE
Dnia 11 maja 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa A. M.
przeciwko Polskiemu Związkowi Działkowców w W.
- Okręgowemu Zarządowi w R.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 maja 2011 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego
zawarte w wyroku z dnia 5 listopada 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie III pkt 3 wyroku z dnia 5 listopada
2010 r. Sąd Okręgowy nie obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego
na rzecz pozwanego, aczkolwiek w wyniku apelacji strony pozwanej zmienił
zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji przez radykalne zmniejszenie kwoty
zasądzonej na rzecz powoda. Sąd Okręgowy zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał
na względzie szczególny stan faktyczny sprawy.
W zażaleniu na to postanowienie strona pozwana wniosła o zmianę tego
rozstrzygnięcia przez obciążanie powoda kosztami postępowania apelacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przepis art. 102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art.
391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze czysto dyskrecjonalnym.
Wprawdzie kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do
zasady, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak
ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak tylko
wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji
szczególnej i wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec,
jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)