Sąd Najwyższy

I CZ 25/06

postanowienie z dnia 2006-05-30

  • Pełna treść
  • 1 powołanych przepisów

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CZ 25/06
Data orzeczenia2006-05-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział I
SędziowieGerard Bieniek, Irena Gromska-Szuster (przewodniczący), Teresa Bielska-Sobkowicz (autor uzasadnienia)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 5. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • III CZP 91/12Sąd Najwyższy · uchwała · 2013-05-15
    „… października 2007 r., III CZ 37/07, nie publ.), odrzucające apelację albo wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem (postanowienia z dnia 19 marca 2003 r., I CZ 16/03, nie publ., z dnia 30 maja 2006 r., I CZ 25/06, nie publ., z dnia 3 marca 2005 r., II CZ 2/05, nie publ., z dnia 30 czerwca 2006 r., V CZ 49/06, nie publ., z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 79/06, nie publ. i z dnia 16 kwietnia 2008 r., I CZ 22/08, …”
  • I CZ 64/11Sąd Najwyższy · postanowienie · 2011-10-26podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „Skierowane do niewłaściwego sądu zażalenie jest niedopuszczalne, co prowadzi do jego odrzucenia (m.in. postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., II CZ 2/05, z dnia 30 maja 2006 r., I CZ 25/06, z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 79/06, z dnia 23 kwietnia 2009 r., IV CZ 33/09, wszystkie nie publ.).”
  • IV CZ 33/09Sąd Najwyższy · postanowienie · 2009-04-23podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „Wykluczona zatem była możliwość zastosowania w sprawie art. 130 § 1 k.p.c. i wezwania pełnomocnika skarżącego do naprawienia popełnionego przez niego błędu przez wskazanie sądu właściwego do rozpoznania zażalenia (por. np. postanowienie SN z dnia 30 maja 2006 r., I CZ 25/06, nie publ. oraz postanowienie SN z dnia 24 lipca 2006 r., IV CNP 57/06, nie publ.).”
  • I CZ 22/08Sąd Najwyższy · postanowienie · 2008-04-16podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „Nie ulega zatem wątpliwości, że sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji jest Sąd Najwyższy (por. postanowienie SN z 30 maja 2006 r., I CZ 25/06, niepubl.).”
  • III CZ 17/07Sąd Najwyższy · postanowienie · 2007-03-22podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „Wykluczona więc była możliwość zastosowania art. 130 § 1 k.p.c. i wezwania pełnomocnika skarżącej do naprawienia popełnionego przez niego błędu przez wskazanie sądu właściwego do rozpoznania zażalenia (por. postanowienie SN z dnia 24 lipca 2006 r., IV CNP 57/06, nie publ. oraz postanowienie SN z dnia 30 maja 2006 r., I CZ 25/06, nie publ).”

Oznaczenia przy wpisach nadano automatycznie na podstawie przytoczonego zdania i mogą być błędne. Samo zdanie pozwala je sprawdzić.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 25/06 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Gerard Bieniek w sprawie z wniosku A. K. przy uczestnictwie L. K. i in. , o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2006 r., zażalenia uczestnika postępowania L. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 grudnia 2005 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2005 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił apelację uczestnika postępowania L. K. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 sierpnia 2002 r. W zażaleniu z dnia 6 stycznia 2006 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 369 k.p.c., art. 5 k.c. oraz art. 77 § 2 i art. 78 Konstytucji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zażalenie sporządzone przez adwokata skierowane zostało do Sądu Apelacyjnego. W dniu 28 lutego 2006 r. pełnomocnikowi skarżącego doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, m.in. przez prawidłowe oznaczenie sądu, do którego jest skierowane. W dniu 2 marca 2006 r. skarżący wniósł do Sądu Okręgowego w W. zażalenie adresowane do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami określonymi w tym przepisie. Nie ulega zatem wątpliwości, że sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na zaskarżonego postanowienie Sądu Okręgowego w W. o odrzuceniu apelacji jest Sąd Najwyższy. Z ustalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu (por. postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.; z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.; z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.). Oceny tej nie zmienia okoliczność, że Sąd Okręgowy wezwał skarżącego do prawidłowego oznaczenia sądu, do którego zażalenie jest skierowane, a skarżący uczynił zadość temu wezwaniu. Analizowane uchybienie nie jest bowiem brakiem formalnym i nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c. Z powyższych względów, na podstawie art. 370 w zw. z art. 373, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Orzeczenia powołane w tym orzeczeniu

Liczba powołanych orzeczeń: 3. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.

  • II CZ 2/05Sąd Najwyższy · postanowienie · 2005-03-03
    „Z ustalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu (por. postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.; z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.; z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.).”
  • II CZ 98/03Sąd Najwyższy · postanowienie · 2003-11-06
    „Z ustalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu (por. postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.; z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.; z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.).”
  • V CZ 66/02Sąd Najwyższy · postanowienie · 2002-07-17
    „Z ustalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu (por. postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.; z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.; z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.).”

Powiązane przepisy

Zapytaj AI o to orzeczenie