Sąd Najwyższy

I CZ 190/04

postanowienie z dnia 2005-01-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CZ 190/04
Data orzeczenia2005-01-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział I
SędziowieHubert Wrzeszcz, Józef Frąckowiak (autor uzasadnienia), Marek Sychowicz (przewodniczący)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 3. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • III CZ 6/24Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-05-22
    „Pogląd ten należy jednak uznać za odosobniony. W późniejszych orzeczeniach Sądu Najwyższego uznano go za nietrafny (zob. postanowienia SN: z 7 stycznia 2005 r., I CZ 190/04; z 9 marca 2007 r., V CZ 7/07; z 2 lutego 2007 r., IV CZ 8/07 oraz z 8 stycznia 2009 r., I CZ 112/08).”
  • I CZ 8/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-01-31
    „W późniejszych orzeczeniach Sądu Najwyższego uznano go za nietrafny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 190/04, LEX nr 1503139, z dnia 9 marca 2007 r., V CZ 7/07, LEX nr 970120, z dnia 2 lutego 2007 r., IV CZ 8/07, LEX nr 1074465 oraz 8 stycznia 2009 r., I CZ 112/08, LEX nr 523628).”
  • I CZ 105/09Sąd Najwyższy · postanowienie · 2010-01-28
    „W późniejszych orzeczeniach Sądu Najwyższego uznano go za nietrafny (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 190/04, z dnia 9 marca 2007 r., V CZ 7/07, z dnia 2 lutego 2007 r., IV CZ 8/07 oraz 8 stycznia 2009 r., I CZ 112/08).”

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 190/04 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej B.(…) w W. przeciwko T. B. przy udziale interwenienta ubocznego Miasta W. o zapłatę i eksmisję, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2005 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił kasację pozwanej Teresy Boroń od wyroku tego Sądu z dnia 9 marca 2004 r. wskazując, że zgodnie z art. 3921 k.p.c. w rozpoznawanej sprawie kasacja nie przysługuje, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10 tys. zł. Skarżąca w zażaleniu nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego wywodząc, że kasacja nie dotyczy praw majątkowych lecz ustalenia zasady, czy pozwanej przysługuje prawo do lokalu socjalnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Pozwana zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego w części w jakiej Sąd Apelacyjny orzekł o braku uprawnień powódki do lokalu socjalnego. Mając na uwadze, że tego 2 rodzaju uprawnienie ma charakter majątkowy pozwana został wezwana do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2004 r. pełnomocnik pozwanej określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 7200 zł. Nie budzi wątpliwości stanowisko Sądu Apelacyjnego, że uprawnienie do lokalu socjalnego ma charakter prawa majątkowego. Uprawniony zajmuje bowiem ten lokal na podstawie tytułu prawnego jakim jest najem i jest w związku z tym obowiązany do zapłaty czynszu. Jak wynika z art. 3921 k.p.c. kasacja w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych nie przysługuje. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny trafnie orzekł, że w rozpoznawanej sprawie stronie pozwanej kasacja nie przysługuje i na podstawie art. 3935 k.p.c. odrzucił wniesioną przez pozwaną kasację. Należy także wyjaśnić, że wbrew wywodom zawartym w zażaleniu, orzekanie o prawie do lokalu socjalnego nie jest orzekaniem w sprawie o charakterze niemajątkowym lecz skoro rozstrzygniecie przesądza o prawie mającym niewątpliwie określoną wartość majątkową, jest to sprawa o prawa majątkowe w rozumieniu art. 3921 k.p.c. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 k.p.c., oddalił zażalenie jako bezzasadne.

Zapytaj AI o to orzeczenie