I CZ 127/09

Sygn. akt I CZ 127/09 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa J. K. przeciwko N.(…) Wydawnictwu P.(…) Spółce z o.o. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 stycznia 2010 r., na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 września 2009 r., sygn. akt VI ACa (..), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem, został oddalony wniosek pozwanej spółki o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej. W zażaleniu pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie wskazanego wniosku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wstępną kwestią jest odpowiedź na pytanie, czy zażalenie na opisane wyżej postanowienie Sądu Apelacyjnego jest w ogóle dopuszczalne. Negatywne rozstrzygnięcie tej kwestii przesądza bowiem o braku możliwości jego merytorycznego rozpoznania. Postanowienia, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego zostały szczegółowo wskazane w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c., a katalog tych postanowień jest zamknięty. Autor zażalenia (profesjonalny pełnomocnik) jest – jak się wydaje – przekonany, że podstawę tę stanowi przepis art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Jest to przekonanie oczywiście błędne, gdyż w przepisie tym mowa jest wyłącznie o kosztach procesu, a zatem o kosztach zdefiniowanych w art. 98 § 1 k.p.c. Tymczasem omawiane zażalenie dotyczy opłaty sądowej stanowiącej element kosztów sądowych. Z przedstawionych powodów, skoro Sąd Apelacyjny zażalenia, mimo oczywistej jego niedopuszczalności, nie odrzucił go, należało orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3. w zw. z art. 39821, art. 373 k.p.c.).