Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 8 października 1982 r., I CZ 106/82 - jak powołują je inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: wyszukiwarka orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl)

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 43. Na liście 33 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

I CSK 3617/25Sąd Najwyższy · postanowienie · 2026-04-22
„Uznanie nie wymaga zachowania szczególnej formy prawnej, co oznacza, że może być dokonane w każdej formie, nie tylko w sposób wyraźny (zob. np. postanowienie SN z 8 października 1982 r., I CZ 106/82).”
II CSKP 1179/22Sąd Najwyższy · wyrok · 2022-02-04
„… jak i doktrynie, ze uznanie nie wymaga zachowania szczególnej formy prawnej, może być dokonane w każdej formie, nie tylko w sposób wyraźny (zob. np. postanowienie SN z dnia 8 października 1982 r., I CZ 106/82, niepubl.).”
III CSKP 88/21Sąd Najwyższy · wyrok · 2021-11-26
„Należą do nich m.in. podjęcie się naprawy wadliwego przedmiotu świadczenia, częściowe spełnienie świadczenia, zapłata odsetek lub wniosek o rozłożenie spłaty na raty (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2002 r., II CKN 1312/00, z dnia 9 maja 2013 r., II CSK 602/12, z dnia 10 listopada 2020 r., V CSK 628/18 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1982 r., I CZ 106/82, niepubl.).”
III CSKP 102/21Sąd Najwyższy · wyrok · 2021-06-15
„Uznanie nie wymaga zachowania szczególnej formy prawnej, co oznacza, że może być dokonane w każdej formie, nie tylko w sposób wyraźny (zob. np. postanowienie SN z dnia 8 października 1982 r., I CZ 106/82, niepubl.).”
I CSK 335/18Sąd Najwyższy · wyrok · 2019-07-18
„W zachowaniu stron w niniejszej sprawie występuje czynność prawna będąca umową, zawartą w taki właśnie dorozumiany sposób (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1982 r., I CZ 106/82, nie publ.).”
V CSK 398/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-12-27
„… dnia 16 lutego 2012 r., III CSK 208/11, OSNC - ZD 2013, nr 3, poz. 51, z dnia 25 marca 2010 r., I CSK 457/09, OSNC- ZD 2010, nr 4, poz. 112, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1982 r., I CZ 106/82, niepubl.).”

Pokaż pozostałe (27)

I AGa 129/23Sąd apelacyjny · wyrok · 2024-04-05
„Postanowienie Sądu Najwyższego z 8 października 1982 r., I CZ 106/82, LEX nr 8470).”
I ACa 118/21Sąd apelacyjny · wyrok · 2022-03-03
„Spłat dokonywał w kwotach mniejszych niż uzgodnione, jednakże te czynności faktyczne stanowiły uznanie roszczenia w rozumieniu art. 123 § 1 pkt. 2 k.c. (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 08 października 1982 roku w sprawie I Cz 106/82 LEX nr 8470).”
I ACa 107/16Sąd apelacyjny · wyrok · 2016-04-21
„Uznanie roszczenia może być bowiem dokonane w dowolnej formie (post. SN z 8.10.1982 r., I CZ 106/82, lex nr 8470), w sposób wyraźny lub dorozumiany (np. przez wykonanie części świadczenia, złożenie prośby o odroczenie terminu płatności, rozłożenie należności na raty, obniżenie wysokości odsetek itp.).”
IV GC 504/24Sąd powszechny · wyrok · 2025-06-26
„Jak już wyżej wskazano, uznanie roszczenia może być dokonane w dowolnej formie (tak również Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 października 1982 roku, I CZ 106/82, LEX nr 8470), w sposób wyraźny lub dorozumiany (na przykład przez wykonanie części świadczenia, złożenie prośby o odroczenie terminu płatności, rozłożenie należności na raty czy obniżenie wysokości odsetek).”
X GC 218/18Sąd powszechny · 2021-03-24
„Uznaniem jest bowiem każde zachowanie dłużnika wobec wierzyciela, z którego wynika, że uważa roszczenie za istniejące (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1982 roku, w sprawie I CZ 106/82, LEX 8470; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2003 roku, w sprawie I CKN 11/01, LEX 83834).”
III Ca 215/20Sąd powszechny · wyrok · 2020-07-15
„Uznanie (właściwe i niewłaściwe) nie wymaga zasadniczo zachowania szczególnej formy prawnej i może być dokonane nie tylko w sposób wyraźny (tak: postanowienie SN z dnia 8 października 1982 r., I CZ 106/82, publ. Legalis), ale także przez podjęcie przez dłużnika czynności, z których wynika, że jest on świadomy istnienia długu.”
I C 13/19Sąd powszechny · wyrok · 2019-09-11
„Ponadto częściową spłatę zadłużenia przez pozwaną należało oceniać w kategoriach niewłaściwego uznania roszczenia (vide: post. SN z 8.10.1982r., sygn. I CZ 106/82, Legalis nr 23355).”
I C 38/19Sąd powszechny · wyrok · 2019-09-11
„Ponadto częściową spłatę zadłużenia przez pozwaną należało oceniać w kategoriach niewłaściwego uznania roszczenia (vide: post. SN z 8.10.1982 r., sygn. I CZ 106/82, Legalis nr 23355).”
III Ca 794/18Sąd powszechny · wyrok · 2019-04-24
„Uznanie (właściwe i niewłaściwe) nie wymaga zasadniczo zachowania szczególnej formy prawnej i może być dokonane nie tylko w sposób wyraźny (tak: postanowienie SN z dnia 8 października 1982 r., I CZ 106/82, publ. L.), ale także przez podjęcie przez dłużnika czynności, z których wynika, że jest on świadomy istnienia długu.”
I C 208/18Sąd powszechny · wyrok · 2018-11-22
„Uznanie roszczenia może być dokonane w dowolnej formie (post. SN z 8.10.1982 r., I CZ 106/82, Legalis), w sposób wyraźny lub dorozumiany (np. przez wykonanie części świadczenia, złożenie prośby o odroczenie terminu płatności, rozłożenie należności na raty, obniżenie wysokości odsetek itp.).”
I C 1461/17Sąd powszechny · wyrok · 2018-10-03
„Uznanie (właściwe i niewłaściwe) nie wymaga zachowania szczególnej formy prawnej i może być dokonane nie tylko w sposób wyraźny, ale także przez podjęcie czynności, z których wynika, że dłużnik jest świadomy długu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 08.10.1982 r. I CZ 106/82).”
II C 162/18Sąd powszechny · 2018-08-07
„Uznanie roszczenia może być dokonane w dowolnej formie (post. SN z 8.10.1982 r., I CZ 106/82, Legalis), w sposób wyraźny lub dorozumiany.”
XIII Ga 457/18Sąd powszechny · 2018-06-05
„Jako przykłady uznania niewłaściwego w piśmiennictwie i orzecznictwie wskazuje się: częściowe zaspokojenie roszczenia (tak SN w post. SN z 8.10.1982 r., I CZ 106/82, …”
I C 58/18Sąd powszechny · wyrok · 2018-03-21
„W piśmiennictwie i orzecznictwie częściowe spełnienie świadczenia powszechnie wskazuje się jako przykład uznania niewłaściwego (tak SN w post. SN z 8.10.1982 r., I CZ 106/82, Legalis;”
V GC 2628/17Sąd powszechny · wyrok · 2018-03-16
„Uznanie (właściwe i niewłaściwe) nie wymaga zachowania szczególnej formy prawnej, i może być dokonane nie tylko w sposób wyraźny, ale także przez podjęcie czynności, z których wynika, że dłużnik jest świadomy długu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 08.10.1982 r. I CZ 106/82).”
XVIII C 748/16Sąd powszechny · wyrok · 2017-11-14
„Uznanie (właściwe i niewłaściwe) nie wymaga zachowania szczególnej formy prawnej, może być dokonane nie tylko w sposób wyraźny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1982 r., sygn. akt I CZ 106/82, Legalis), ale także przez podjęcie przez dłużnika czynności, z których wynika, że jest on świadomy istnienia długu.”
II C 594/16Sąd powszechny · wyrok · 2017-07-18
„Jako przykłady uznania niewłaściwego w piśmiennictwie i orzecznictwie wskazuje się: częściowe zaspokojenie roszczenia (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 października 1982 r., I CZ 106/82, Legalis), zapłatę odsetek, prośbę o zwolnienie długu, o rozłożenie spłaty na raty lub zmianę terminu płatności (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 września 2002 r., II CKN 1312/00, OSN 2003, Nr 12, …”
II C 332/15Sąd powszechny · wyrok · 2017-05-19
„Nie ma znaczenia, czy do przerwy doszło na skutek uznania niewłaściwego, właściwego, czy też ugody (tak między innymi Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 października 1982 roku, I CZ 106/82, opubl.”
I C 399/15Sąd powszechny · wyrok · 2017-01-24
„… (post. SN z 8 października 1982 r. I CZ 106/82 Legalis).”
VI P 516/14Sąd powszechny · wyrok · 2016-12-22
„… np. przez złożenie wniosku o odroczenie terminu płatności, umorzenie odsetek czy rozłożenie należności na raty (por. wyr. SN z 3.5.1974 r., II PR 81/74, OSN 1975, Nr 10, poz. 213 oraz z 8.10.1982 r., I CZ 106/82, Legalis, wyr. SN z 19.9.2002 r., II CKN 1312/00, OSNC 2003, Nr 12, poz. 168).”
I C 1396/15Sąd powszechny · wyrok · 2015-12-22
„Uznanie roszczenia może nastąpić w dowolnej formie (vide Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 8 października 1982r. I CZ 106/82), w sposób wyraźny lub dorozumiany (np. poprzez wykonanie części świadczenia, częściową zapłatę, złożenie prośby o odroczenie terminu płatności, rozłożenie należności na raty).”
VI Ga 278/15Sąd powszechny · wyrok · 2015-11-30
„Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 października 1982r., sygn. I CZ 106/82).”
VI Ga 274/14Sąd powszechny · wyrok · 2014-11-13
„Nie można też pominąć, że uznanie właściwe może być dokonane w dowolnej formie, w sposób wyrażony lub dorozumiany (por. orz. z dnia 08.10.1982, I CZ 106/82).”
III C 543/13Sąd powszechny · wyrok · 2014-09-16
„B. na rzecz powoda w dniu 28.04.2011 r. oraz jej wpłaty w okresie od 08.08.2010 r. do 29.04.2011 r. (k.80-80v.) byłyby dokonane po upływie przedawnienia roszczenia, to i tak wpłaty te należy oceniać jako uznanie niewłaściwe (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 08.10.1982, I Cz 106/82).”
XII C 82/14Sąd powszechny · wyrok · 2014-07-30
„Uznanie roszczenia może nastąpić w dowolnej formie (SN z dnia 8 października 1982r. I CZ 106/82), w sposób wyraźny lub dorozumiany (np. poprzez wykonanie części świadczenia, częściową zapłatę, złożenie prośby o odroczenie terminu płatności, rozłożenie należności na raty).”
XIII Ga 480/13Sąd powszechny · 2014-06-24
„Uznaniem jest bowiem każde zachowanie dłużnika wobec wierzyciela, z którego wynika, że uważa roszczenie za istniejące (podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 października 1982 roku, I CZ 106/82, LEX 8470; w wyroku z dnia 7 marca 2003 roku, I CKN 11/01, LEX 83834).”
I C 250/13Sąd powszechny · wyrok · 2014-03-31
„Uznanie roszczenia może być dokonane w dowolnej formie w sposób wyraźny lub dorozumiany np. poprzez wykonanie części świadczenia lub tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie złożenie oświadczenia o uznaniu roszczenia do kwoty 250.000zł, jako zaspokojenia całości roszczenia powoda tytułu nabytej wierzytelności od Banku i rozłożeniu roszczenia na raty (podobnie orzeczenie SN z 8.10.1982r., I CZ 106/82).”