I CSK 992/14

Sygn. akt I CSK 992/14

POSTANOWIENIE

Dnia 29 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa A. S.A. w upadłości układowej w K.
‎przeciwko Bankowi S.A. w W.
‎z udziałem nadzorcy sądowego W. Z.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 czerwca 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt VI ACa 966/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występującym w sprawie istotnym zagadnieniu prawnym sprowadzającym się do interpretacji przesłanki niewypłacalności dłużnika w rozumieniu art. 458 k.c.

Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Zaprezentowane zagadnienie nie może być uznane za istotne w związku z tym, że interpretacja pojęcia stanu niewypłacalności dłużnika była przedmiotem licznych wypowiedzi doktryny i orzecznictwa. Sugestia skarżącego, że z pojęciem tym może być utożsamiana jedynie zła sytuacja finansowa dłużnika przeczy literalnemu brzmieniu ustawy. Już prima facie nie może budzić wątpliwości, że stan niewypłacalności jest czymś innym niż jedynie przemijające kłopoty finansowe związane z opóźnieniem realizacji zobowiązań finansowych. Wydaje się więc, że skarżący zmierza do zakwestionowania poczynionych w sprawie - a wiążących Sąd Najwyższy - ustaleń faktycznych, w ramach których nie sposób uznać, iż doszło do niewypłacalności dłużnika.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

l.n