Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-06-17
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt I CSK 982/14
POSTANOWIENIE
Dnia 17 czerwca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa W. S.A. w W.
przeciwko K. K. i A. S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI ACa 1321/13,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej jedynie o oczywistą zasadność skargi. Stanowiska jej nie sposób jednak podzielić. Szczegółowa analiza skargi i jej podstaw nie uzasadnia bowiem wniosku o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Zarzut naruszenia art. 451 k.c. przez jego zastosowanie w odniesieniu do dokonanego potrącenia wierzytelności nie może być uznany za oczywiście zasadny, skoro potrącenie stanowi jeden z dopuszczalnych sposobów zaspokojenia wierzyciela. Również nie sposób podzielić poglądu, że doszło do oczywistego naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 65 § 1 k.c. przez błędną wykładnię oświadczenia o potrąceniu, ponieważ
w ujęciu redakcyjnym tego naruszenia chodziłoby o sferę faktyczną sprawy, a nie
o jej sferę prawną, a przecież tylko ona może być przedmiotem oceny Sądu Najwyższego.
Pozostałe zarzuty skargi także wskazują na to, że ma ona jedynie polemiczny charakter z ustaleniami poczynionymi przez Sąd meriti, co nie uzasadnia poglądu o jej oczywistej zasadności.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
