I CSK 981/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
16 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.W.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z 29 października 2025 r., I ACa 181/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Bank spółki akcyjnej w W. na rzecz A.W. 2700
złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w
wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po
upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia
Bank spółce akcyjnej w W. do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank S.A. w W. […] wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Krakowie z 29 października 2025 r., zaskarżając ten wyrok w
części, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie i orzeczenie co do istoty
sprawy przez oddalenie powództwa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku
w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
I CSK 981/26
2
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona wobec
zastosowania przez Sąd Apelacyjny dyspozycji art. 3851 § 1 k.c. do umowy kredytu
stricte dewizowego (walutowego), z całkowitym pominięciem charakteru umowy, jej
specyfiki, jak również wyłącznie fakultatywnego charakteru postanowień
dotyczących wypłaty i spłaty kredytu, które w toku postępowania zostały uznane za
abuzywne, co stoi w całkowitej sprzeczności z wyrokiem Sądu Najwyższego
z 9 października 2020 r., III CSK 99/18, wydanym w sprawie, w której przedmiotem
oceny była umowa kredytu, tożsama co do treści stanowiących podstawę
orzekania, jak umowa kredytu występująca w niniejszej sprawie (zawarta według
tego samego wzorca stosowanego przez pozwanego), oceniona przez Sąd
Najwyższy jako typowa umowa kredytu walutowego niezawierająca
niedozwolonych postanowień umownych.
Ponadto, skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne
zagadnienia prawne: Czy w przypadku umowy kredytu, która: a) wyraża kwotę
kredytu w walucie obcej, b) od samego początku zawiera postanowienia, które dają
kredytobiorcy wybór i umożliwiają wypłatę kredytu w walucie obcej albo w walucie
polskiej przy zastosowaniu przeliczenia w oparciu o kursy pochodzące z tabeli
kursów, c) od samego początku zawiera postanowienia, które dają kredytobiorcy
wybór i umożliwiają spłatę kredytu w walucie obcej albo w walucie polskiej przy
zastosowaniu przeliczenia w oparciu o kursy pochodzące z tabeli kursów, w
sytuacji uznania, że umowa kredytu zawiera niedozwolone postanowienia umowne
odsyłające do tabeli kursów, możliwe jest utrzymanie umowy w mocy i jej
wykonywanie w oparciu o istniejące postanowienia umożliwiające wypłatę i spłatę
kredytu bezpośrednio w walucie obcej, skoro nie uległy one eliminacji?
W odpowiedzi na skargę powódka wniosła o odmowę przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią
orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste
naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby
I CSK 981/26
3
dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania
prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji.
Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa
materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu
podstawowej wiedzy prawniczej. Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna
już nawet przy pobieżnej lekturze skargi.
Po pierwsze, z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania w ogóle nie wynika, jakie przepisy – zdaniem skarżącego – miałby
zostać naruszone przez Sąd Apelacyjny w sposób kwalifikowany. W skardze
kasacyjnej nie zostały w tym kontekście wskazane żadne przepisy (s. 11-18 skargi).
Stwierdzenie, że ocena umowy dokonana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku
„pozostaje w całkowitej opozycji do zapatrywań Sądu Najwyższego w przedmiocie
oceny charakteru Umowy kredytu występującej w sprawie – vide uzasadnienie
wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2020 r., III CSK 99/18” jest
niewystarczające do przyjęcia, iż doszło do kwalifikowanego naruszenia bliżej
nieokreślonych przepisów.
Po drugie, walutowy charakter umowy nie wyklucza przecież możliwości
zawarcia w niej niedozwolonych postanowień umownych. Artykuł 3851 § 1 k.c.
znajduje zastosowanie do oceny postanowień wszystkich umów zawieranych
między przedsiębiorcą a konsumentem oraz niektórych umów zawieranych
w obrocie obustronnie profesjonalnym (art. 805 § 4 k.c.). Nawet zatem udzielenie
kredytu w walucie obcej nie wyłącza zastosowania do oceny takiej umowy art. 3851
k.c. Nie sposób więc mówić o naruszeniu art. 3851 k.c. tylko z tej przyczyny, że
został zastosowany w odniesieniu do kredytu udzielonego – jak twierdzi skarżący –
w walucie obcej.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest
natomiast zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego
wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno,
przede wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się
w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń,
a jednocześnie być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby
I CSK 981/26
4
umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi,
niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu.
Nieodzowne jest ponadto wykazanie związku między oczekiwaną od Sądu
Najwyższego wypowiedzią a wynikiem postępowania kasacyjnego.
Sformułowane przez skarżącego zagadnienie prawne nie czyni zadość tym
wymaganiom, gdyż nie jest to zagadnienie nowe. Wprost przeciwnie,
w dotychczasowym bogatym orzecznictwie Sąd Najwyższy odnosił się do tego
zagadnienia wielokrotnie i wyczerpująco. Swoistym zwieńczeniem orzecznictwa
Sądu Najwyższego dotyczącego problematyki kredytów denominowanych
i indeksowanych jest uchwała składu całej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25
kwietnia 2024 r., III CZP 25/22 (OSNC 2024, nr 12, poz. 118), do której treści oraz
uzasadnienia, w tym również powołanego w niej orzecznictwa, należy odesłać.
Trzeba przypomnieć, że według art. 87 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o
Sądzie Najwyższym uchwała składu całej Izby, z chwilą jej podjęcia, uzyskuje moc
zasady prawnej, co oznacza, że wiąże inne składy Sądu Najwyższego (zob. art. 87
i 88 ustawy o Sądzie Najwyższym).
Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn
uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej pozwanego do rozpoznania,
w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanego do rozpoznania, a stosownie do art. 98 § 1,
11 i 3 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego.
Marcin Łochowski
I CSK 981/26
5
(D.Z.)
[a.ł]
