I CSK 963/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
28 lipca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 lipca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku J. D.
z udziałem K. W., Z. D. i […]
o rozgraniczenie,
na skutek skargi kasacyjnej J. D. i Z. D.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku
z 2 lipca 2024 r., XVI Ca 897/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka,
że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą we własnym zakresie
koszty związane z udziałem w postępowaniu kasacyjnym.
(A.T.)
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 963/25
2
Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o czwartą z
wymienionych przesłanek.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki
oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża
się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga
jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci
naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości
widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob.
m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem
sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie
jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa
materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało
wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 6
listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).
Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jako
oczywiście zasadnej „w świetle podniesionych podstaw kasacyjnych”, poza tym
wskazali, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty nie rozpoznał zarzutu
zawartego w […] apelacji, a także niezasadnie odniósł się do zarzutu
podniesionego w […] apelacji, co ma wynikać z treści uzasadnienia zaskarżonego
orzeczenia.
Odwołanie się do podstaw skargi kasacyjnej nie stanowi właściwego
uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Należy przypomnieć, że
wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębną
konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej i nie jest rzeczą Sądu
Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów
uzasadniających podniesionych w nim twierdzeń (zob. postanowienie SN z 22
kwietnia 2015 r., IV CSK 613/14, nie publ.). Rolą Sądu Najwyższego nie jest
domyślanie się lub poszukiwanie okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania (zob. postanowienia SN z 9 czerwca 2008 r., II UK
38/08 i z 14 grudnia 2004 r., II CZ 142/04 - nie publ.).
I CSK 963/25
3
Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie podlegają
analizie na etapie przedsądu, natomiast przytoczone podstawy kasacyjne i ich
uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania, w trakcie jej
merytorycznego rozpoznawania; oba te elementy muszą być przez skarżącego
wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione, a dla spełnienia wymogu z
art. 3984 § 2 k.p.c. nie wystarczy odwołanie się do podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienia, ponieważ mimo że argumenty mogą być podobne, to Sąd Najwyższy
w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające
przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizując podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia
(zob. postanowienie SN z 8 lipca 2014 r., I UK 65/14, nie publ.).
Wprawdzie skarżący przedstawili uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do
rozpoznania, ale odnosi się ono do ustaleń faktycznych (co do woli posiadania
zależnego nieruchomości), które nie mogą być kwestionowane na obecnym etapie
postępowania, gdyż ustawodawca wyraźnie zastrzegł w art. 39813 § 2 k.p.c., iż w
postępowaniu kasacyjnym nie jest dopuszczalne powołanie nowych faktów i
dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi
podstawę zaskarżonego orzeczenia; ponadto podstawą skargi kasacyjnej nie mogą
być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.).
W konsekwencji nie można uznać skargi kasacyjnej za oczywiście uzasadnioną,
skoro rażące naruszenie prawa musi być osadzone na ustalonych przez sąd drugiej
instancji faktach.
Mając powyższe na uwadze, nie można przyjąć, że powołana przez
skarżących przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w
sposób właściwy wykazana.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1
k.p.c.
(A.T.)
[a.ł]
I CSK 963/25
4
