I CSK 936/14

Sygn. akt I CSK 936/14

POSTANOWIENIE

Dnia 30 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa Miasta Stołecznego Warszawy
‎przeciwko M. O. i J. O.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 czerwca 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1045/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
‎nie obciąża pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego
‎na rzecz strony powodowej.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację pozwanych M. O. i J. O. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie uwzględniającego powództwo Miasta Stołecznego Warszawy o zapłatę.

Wyrok ten pozwani zaskarżyli skargą kasacyjną, uzasadniając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanek określonych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07, nie publ.). Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05, nie publ.).

W odniesieniu do przesłanki z art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Zagadnienie prawne powinno pozostawać w związku z istniejącym w danej sprawie sporem polegającym na tym, że udzielenie przez Sąd Najwyższy odpowiedzi na przedstawione zagadnienie w wyniku merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej będzie mieć wpływ na treść jego rozstrzygnięcia. Sformułowane przez skarżących zagadnienia, w  oderwaniu od motywów zaskarżonego wyroku pozbawione są cech, kwalifikujących je jako istotne w przytoczonym rozumieniu.

Powołanie się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Argumentacja, na której oparty został wniosek o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania ze względu na tę przesłankę, na tle uzasadnienia zaskarżonego wyroku i podstaw wniesionej skargi, nie daje podstaw do takiej oceny.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.

Z tych przyczyn na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 102, w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c., orzeczono jak w sentencji.