POSTANOWIENIE

24 stycznia 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Krzysztof Wesołowski

na posiedzeniu niejawnym 24 stycznia 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa M. R. i P. D.
‎przeciwko […] Bank […] spółce akcyjnej w W.
‎o zapłatę,
‎na skutek skargi kasacyjnej M. R.
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z 6 października 2022 r., I ACa 495/22,

1.odrzuca skargę kasacyjną;

2.zasądza od powódki na rzecz pozwanego tytułem kosztów postępowania kasacyjnego 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w zapłacie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia powódce do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną powódki M. R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 6 października 2022 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżąca zaskarżyła skargą kasacyjną wyrok Sądu Apelacyjnego w zakresie punktu I . ppkt 1 , w którym Sąd zasądził na jej rzecz od […] Bank […] spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 326 344,32 zł oraz 157 672,51 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 października 2022 roku do dnia zapłaty i w którym brak jest rozstrzygnięcia, o którym mowa w skardze kasacyjnej, tj. oddalenia powództwa o odsetki za okresy wymienione w skardze.

Niewątpliwie część rozstrzygnięcia zawarta w pkt. I ppkt. 1 zaskarżonego wyroku jest korzystna dla powódki.

Należy zatem przypomnieć, że poza wymaganiami formalnymi dopuszczalność skargi kasacyjnej, podobnie jak i innych środków zaskarżenia, uzależniona jest od wykazania przez skarżącego interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia, który uwarunkowany jest wykazaniem pokrzywdzenia tym orzeczeniem. W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 15 maja 2014 r. (III CZP 88/13, OSNC 2014, nr 11, poz. 108) której nadano moc zasady prawnej, wyrażone zostało stanowisko, że pokrzywdzenie orzeczeniem (gravamen) jest przesłanką dopuszczalności środka zaskarżenia, chyba że interes publiczny wymaga merytorycznego rozpoznania tego środka. Sąd Najwyższy przyjął, że ogólne założenie obiektywnej potrzeby uzyskania ochrony prawnej, które racjonalizuje możliwość korzystania ze środków zaskarżenia, nie naruszając ich istoty, uzasadnia uznanie interesu prawnego w zaskarżeniu, jako przesłanki dopuszczalności środków zaskarżenia. Jej istnienie wynika z zasad i regulacji znajdujących odzwierciedlenie w Kodeksie postępowania cywilnego; objęta jest przewidzianym w tym Kodeksie systemem badania dopuszczalności środków zaskarżania orzeczeń. Interes ten występuje w razie pokrzywdzenia (gravaminis) i polega na niekorzystnej dla strony różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem a treścią rozstrzygnięcia. Przesłanka gravaminis pozwala przyjąć, że w części, w której orzeczenie jest korzystne dla skarżącego, skarga kasacyjna jest wyłączona, ze względu na brak pokrzywdzenia (postanowienia SN: z 19 listopada 2014 r., II CSK 44/14; z 28 stycznia 2015 r., I CZ 122/14, i z 25 lutego 2015 r., II CSK 447/14, postanowienie Sądu Najwyższego z 31 października 2023 r., I CSK 4683/22).

Skoro zaś badanie skargi kasacyjnej w zakresie, w jakim została ona skierowana przeciwko orzeczeniu zasądzającym na rzecz powódki świadczenie, nie wskazuje na pokrzywdzenie skarżącej, należało skargę odrzucić na podstawie art. 398⁶ § 3 w zw. z § 2 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.

M.L.

[ał]