I CSK 875/14

Sygn. akt I CSK 875/14

POSTANOWIENIE

Dnia 29 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa U. Spółki z o.o. w W.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Obrony Narodowej
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 czerwca 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 30 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
‎zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występujących w sprawie istotnych zagadnieniach prawnych związanych m.in. z koniecznością ustalenia, jakie kryteria powinny rozstrzygać przy umowach mieszanych o stosowaniu do nich przepisów o umowie zlecenia lub umowie o dzieło.

Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Podniesione zagadnienie nie może być uznane za istotne w związku z tym, że było już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi literatury i orzecznictwa. Wydaje się także, że skarżący nie tyle ma na celu ustalenie kryteriów rozgraniczenia zakresu umowy zlecenia i umowy o dzieło, ile zmierza do podważenia ustaleń faktycznych, jakie przyjęły Sądy meriti w zaskarżonym orzeczeniu. Tymczasem podważanie takich ustaleń w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne. Również pozostałe zagadnienia związane z oceną, jaki był zakres odpowiedzialności powoda za ostateczny rezultat dzieła stanowią jedynie niedopuszczalną polemikę skarżącego z poczynionymi ustaleniami faktycznymi.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.