I CSK 864/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Trzebiatowski
22 lipca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 lipca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.K.
przeciwko […]
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej A.K.
od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy
z 6 listopada 2024 r., II Ca 751/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. odstępuje od obciążania powoda A.K. kosztami zastępstwa
procesowego strony pozwanej w postępowaniu
kasacyjnym.
(M.K.)
UZASADNIENIE
Powód A.K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w
Legnicy z 6 listopada 2024 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadnił
oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej.
I CSK 864/25
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Jak zaznaczono, skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania na jednej spośród wyżej wymienionych przesłanek, tj. czwartej z nich.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, odwołanie się do
przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia,
w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej,
że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie
kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego,
polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie i ocenianej przy
wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (m.in. postanowienie SN z 23
listopada 2011 r., III PK 44/11). Celem sformułowania powyższej przesłanki
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego
naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz
sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego
orzeczenia (postanowienie SN z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12).
W ocenie skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona,
ponieważ zaskarżone orzeczenie jest wadliwe i oparte na niewłaściwej wykładni art.
6 k.c. w zw. z art. 417 k.c. oraz art. 118 k.c. w zw. z art. 5 k.c. w drodze przyjęcia,
że powód nie udowodnił roszczenia, a wobec braku zakwestionowania twierdzeń
przez stronę pozwaną prowadzenie postępowania dowodowego nie było
wymagane wobec treści art. 230 k.p.c. Ponadto w ocenie powoda zarzut
przedawnienia roszczenia jest bezpodstawny i stanowił naruszenie art. 5 k.c.
Stanowisko skarżącego nie jest słuszne. Treść uzasadnienia wniosku
o przyjęcie przedmiotowej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej
oczywistej zasadności. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się rażącego naruszenia
powołanych w niej przepisów, widocznego prima facie. Brak jest jakichkolwiek
I CSK 864/25
3
podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia
prawa.
W związku z tym, że skarżący kwestionuje ocenę materiału dowodowego
należy przypomnieć, iż stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej
nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Wobec powyższego nie można uznać, że w przedmiotowej sprawie
przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została wykazana w sposób
właściwy.
Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art.
3989 § 2 k.p.c.). Jednocześnie Sąd Najwyższy, mając na uwadze całokształt
sytuacji finansowej (zwłaszcza dochodowej/zarobkowej) oraz osobistej skarżącego,
w tym fakt zwalniania go w niniejszym postępowaniu od kosztów postępowania, na
podstawie art. 102 k.p.c. odstąpił od obciążania go kosztami zastępstwa
procesowego strony przeciwnej.
(M.K.)
[SOP]
