I CSK 86/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-11-13

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 86/15
Data orzeczenia2015-11-13
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Józef Frąckowiak, SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący), SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 86/15

POSTANOWIENIE

Dnia 13 listopada 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z wniosku Spółdzielni P. w W.
przy uczestnictwie Miasta Stołecznego Warszawy
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika

od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt V Ca 3348/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w  art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uczestnik Miasto Stołeczne Warszawa we wniesionej skardze kasacyjnej od  postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 lipca 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do  rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Skarżący w istocie, zarzucając naruszenia prawa materialnego kwestionuje ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego i ich ocenę, co  w  skardze kasacyjnej, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., jest niedopuszczalne.

Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)