I CSK 83/20

Sygn. akt I CSK 83/20

POSTANOWIENIE

Dnia 27 października 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z wniosku E. C.
‎przy uczestnictwie W. C.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2020 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 22 maja 2019 r., sygn. akt I Ca (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 7500 (siedem tysięcy pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o jej przyjęcie na oczywistej zasadności wynikającej z tego, że Sąd drugiej instancji błędnie oddalił apelację wnioskodawczyni przyjmując, iż brak majątku wspólnego małżeńskiego a także, że doszło do zrzeczenia się przez małżonków roszczenia o zniesienie wspólności majątkowej, mimo ustawowego zakazu takiego zrzeczenia.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Analiza treści skargi nie uzasadnia wniosku o jej oczywistej zasadności.

Z analizy skargi kasacyjnej wynika, że kwestionuje ona oddalenie apelacji i oddalenie wniosku o podział majątku wspólnego twierdząc, iż pozostał majątek małżeński niepodzielony w drodze umowy. Pogląd ten jest jednak wyraźnie sprzeczny z poczynionymi w sprawie przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi, które wiążą Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym. Z ustaleń sądu drugiej instancji wynika, że doszło między małżonkami drogą umowną do całkowitego podziału majątku istniejącego w dniu zawarcia umowy. Sąd dokonał w uzasadnieniu orzeczenia szczegółowej analizy treści umowy zawartej w formie aktu notarialnej oraz przedstawił sposób dokonanej interpretacji jej postanowień.

Wbrew twierdzeniom skarżącej Sąd drugiej instancji nie wyraził wcale stanowiska, że w wyniku tej umowy doszło o zrzeczenia się roszczenia o podział majątku wspólnego. Sąd uznał jedynie, że wykładnia umowy prowadzi do wniosku, iż zamiarem stron było dokonanie całkowitego podziału składników majątku wspólnego.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

jw