I CSK 801/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
12 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 12 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku D.L.
z udziałem Gminy K.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej D.L.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach
z 19 września 2023 r., III Ca 145/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę
900 zł (dziewięćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po
upływie tygodnia od dnia doręczenia wnioskodawczyni odpisu
niniejszego postanowienia.
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
1. w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne
I CSK 801/24
2
2. istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów
3. zachodzi nieważność postępowania
4. skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego
w Katowicach z dnia 19 września 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do
rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność. Analiza wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi
jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącą podstawa przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w
sprawie miała miejsce nieważność postępowania.
Twierdzenie skarżącej o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem
dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie
przez skarżącą. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność
skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy
dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na
uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa,
zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej
i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym
uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącą,
związane z zarzutem naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., art. 227 i art. 233 § 1 k.p.c.
oraz art. 172 § 1 i 2 k.c. nie daje zaś podstaw.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art.3989 § 2 k.p.c. ).
I CSK 801/24
3
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 2
w zw. z art. 13 § 2, art. 391§ 1 i art. 398.21 k.p.c.
Dariusz Zawistowski
[SOP]
