I CSK 771/17

Sygn. akt I CSK 771/17

POSTANOWIENIE

Dnia 19 kwietnia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości G. Hotel K. sp. z o.o.
‎w upadłości likwidacyjnej w K.
‎przeciwko S. S.A. w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.
‎z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt I ACa …/16,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 7500
‎ (siedem tysięcy pięćset) złotych tytułem kosztów
‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się wyłącznie na jej oczywistą zasadność. Ma ona nie wiązać się z wadliwością dokonanych ustaleń faktycznych, lecz dotyczyć subsumcji, mianowicie uznania, że stan faktyczny istniejący na tle tej sprawy mieści się w hipotezie normy prawnej pozwalającej na zastosowanie przepisów o dzierżawie. Kwestia ta była gruntownie rozważana przez Sąd Apelacyjny. Zgodzić się można ze skarżącym, że złożona sytuacja faktyczna mogła uzasadniać zastosowanie przepisów o dzierżawie, lecz również odmowa ich zastosowania nie jest oczywiście nieprawidłowa. W szczególności nie jest przesądzający w tym zakresie akcentowany przez skarżącego dowód w postaci faktury wystawionej przez pozwanego, gdzie jako tytuł zapłaty wskazano czynsz dzierżawny. Z drugiej strony bowiem nie ma pisemnej umowy dzierżawy, a z uwagi na wartość transakcji oraz profesjonalny charakter stron, trudno ująć, że chciały one i zdecydowały się na zawarcie ustnej umowy dzierżawy albo na zawarcie jej per facta concludentia bez uzgodnienia wszystkich jej szczegółów. Dlatego, choć niewątpliwie stanowisko Sądu można uznać za kontrowersyjne, zastosowania przez niego prawa na tle tej sprawy nie można uznać za oczywiście nieprawidłowe.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

^jw