I CSK 765/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Piotrowska
10 czerwca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 10 czerwca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.G.
przeciwko P.B.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej P.B.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z 3 listopada 2023 r., I ACa 1188/20,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od pozwanego na rzecz powódki koszty
postępowania kasacyjnego w kwocie 2700 (dwa tysiące
siedemset) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za
opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od
doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.
I CSK 765/24
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 3 listopada 2022 r., Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację
pozwanego P.B. wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z 7 sierpnia
2020 r., w którym Sąd pierwszej instancji uznał za bezskuteczne oświadczenie
pozwanego z 17 sierpnia 2018 r. o rozwiązaniu bez zachowania okresu
wypowiedzenia z dniem 16 i 17 sierpnia 2018 r. umowy najmu bliżej opisanego
lokalu użytkowego z 31 sierpnia 2015 r. oraz umowy najmu bliżej opisanego lokalu
użytkowego z 27 lutego 2017 r., zawartych przez strony, a także zasądził od
pozwanego na rzecz powódki odszkodowanie w kwocie 151.666,64 zł z
ustawowymi odsetkami za opóźnienie i kosztami procesu.
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od tego orzeczenia, opierając wniosek o
jej przyjęcie do rozpoznania na przyczynie kasacyjnej objętej art. 3989 § 1 pkt 1
k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia
przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym
ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania
prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i nauki prawa oraz
eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym
lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd
Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez
stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z punktu widzenia funkcji oraz
założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, rolą
„przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej
kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia
Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.
I CSK 765/24
3
Pozwany podniósł, że w sprawie zachodzi konieczność rozważenia istotnego
zagadnienia prawnego, tj. istnieje konieczność rozpatrzenia naruszenia przepisów
prawa procesowego, zwłaszcza art. 378 § 1, art. 385 w zw. z art 391, art. 378 § 1 i
art. 382 w zw z art.233 k.p.c., polegającego na przyjęciu przez sąd drugiej instancji
za własne ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji bez jakichkolwiek
merytorycznych rozważań w tej kwestii, w sytuacji gdy zarzuty apelacji obejmowały
przede wszystkim sprzeczność ustaleń sądu pierwszej instancji ze zgromadzonym
materiałem dowodowym, a także art. 327 § 1 w zw. z art. 374 k.p.c., polegającego
na niepouczeniu pozwanego występującego bez fachowego pełnomocnika o
warunkach i sposobie wniesienia apelacji, w tym zgłoszenia wniosku o rozpoznania
sprawy na rozprawie.
W nawiązaniu do tej przyczyny kasacyjnej należy podnieść, że istotnym
zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest problem nowy i
dotychczas niewyjaśniony, dotyczący ważnego abstrakcyjnego zagadnienia
jurydycznego, którego rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy przy okazji
rozpoznania skargi kasacyjnej przyczyni się do rozwoju orzecznictwa i nauki prawa
oraz będzie miało znaczenie nie tylko dla tej konkretnej, jednostkowej sprawy, ale
także dla innych podobnych spraw (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 18
września 2012 r., II CSK 180/12. oraz z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).
Rozstrzygnięcie przedstawionego przez skarżącego istotnego zagadnienia
prawnego musi być przy tym niezbędne dla oceny skargi kasacyjnej i oceny
zgodności z prawem zaskarżonego nią orzeczenia, a zatem musi pozostawać w
związku z podstawami skargi kasacyjnej oraz przedmiotem sprawy.
Wniosek pozwanego o przyjęcie skargi nie spełnia przedstawionych
wymagań, albowiem skarżący nie sformułował tego zagadnienia w sposób przyjęty
przy zwracaniu się przez sąd powszechny z pytaniem prawnym do Sądu
Najwyższego na podstawie art.390 k.p.c., nie zawarł we wniosku pogłębionego
wywodu prawnego usprawiedliwiającego zgłoszone wątpliwości, nie wykazał także
argumentami ściśle jurydycznymi zasadności proponowanego sposobu ich
rozstrzygnięcia, a także wadliwości rozwiązania przez Sąd drugiej instancji
przedstawionego problemu prawnego w sposób rzutujący na wynik sprawy (zob.
postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, Nr
I CSK 765/24
4
1, poz. 11; z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14 oraz z 9 kwietnia 2015 r., V CSK
547/14). Oznacza to, że skarżący nie wypełnił pierwszej przyczyny kasacyjnej.
Niezależnie od tego należy zauważyć, że twierdzeniu o braku pouczenia
skarżącego o sposobie i terminie wniesienia apelacji przeczy pisemne pouczenie
doręczone mu wraz z odpisem uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego (k.348 akt).
Z obszernego uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika ponadto, że Sąd
Apelacyjny odniósł się do zarzutów procesowych apelacji dotyczących oceny
dowodów i ustaleń faktycznych Sądu Okręgowego (zob. k. 647-650), zaś
akceptacja przez Sąd odwoławczy tych ustaleń stanowiła konsekwencję
nieuwzględnienia wskazanych zastrzeżeń pozwanego.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania kasacyjnego na rzecz powódki, która wniosła odpowiedź na skargę
kasacyjną, znajduje oparcie w art. art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, i art. 39821 k.p.c.
oraz § 10 ust.4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (jedn. tekst:
Dz.U. z 2023 r., poz.11964)
(A.D.)
SOP]